Współcześnie ze słowem „cyniczny” kojarzy się najczęściej postawa, w której ktoś lekceważy ogólnie uznawane w danym środowisku zasady i autorytety, a nierzadko dodatkowo kpi z nich, pokazując przy okazji, że nie grożą mu za to żadne negatywne dla niego konsekwencje.

Należy również pamiętać, że słowa „cyniczny” i „cynizm” mogą być używane w kontekście filozoficzno-etycznym. Odnoszą się wówczas do starożytnej szkoły filozoficznej cyników, którą zainaugurował Antystenes, a kontynuował Diogenes z Synopy. Cynicy głosili konieczność ograniczania potrzeb, gdyż uznawali je za czynniki mogące zniewolić człowieka. W szczególności postulowali wyzbywanie się przyjemności, a najskrajniejsi z nich, jak Diogenes z Synopy, przekonywali, że należy też dążyć do odrzucania wszelkich wytworów kultury, żyjąc tylko zgodnie z tym, co naturalne.