Na podstawie przytoczonego fragmentu tekstu można wskazać następujące główne etapy badań Sokratesa nad przyczynami rzeczy:

• Wyjście od rozważania teorii, zgodnie z którą umysł, ustanawiający w świecie ład, jest przyczyną wszystkiego (studiowanie przez Sokratesa filozoficzno-przyrodniczej koncepcji Anaksagorasa).

• Rozważanie koncepcji naturalnych przyczyn i wyjaśnień różnych rzeczy i zjawisk, mieszczących się w obrębie samej przyrody, w związku z czym jedne czynniki naturalne próbuje się tłumaczyć oddziaływaniem na nie innych czynników naturalnych.

• Skonstatowanie przez Sokratesa, że zdobyte dotychczas wyjaśnienia okazały się dla niego niewystarczające, co skłoniło go do poszukiwania innego rodzaju przyczyn, zewnętrznych (transcendentnych) względem rzeczywistości przyrodniczej, na przykład, piękna samego w sobie, dobra samego w sobie czy wielkości samej w sobie.