Opisany przez św. Augustyna w przytoczonym fragmencie Wyznań konflikt jest konfliktem zarówno między duszą a ciałem, jak i między różnymi aspektami duszy. Z jednej strony, jest to starcie między potrzebami duchowymi a zmysłowo-cielesnymi. Św. Augustyn opisuje, jak silne było w nim rozdarcie między pragnieniem uciech zmysłowych a wymogami intelektu, domagającego się umiarkowania. Z uwagi na pragnienia zmysłowe, człowiek odwraca swoją uwagę od najwyższego dobra i najwyższego celu, tzn. od Boga. Skoncentrowanie się na zmysłowości może utrudniać kontemplację spraw Boskich, a jedynie w dążeniu do Boga, zdaniem autora Wyznań, można odnaleźć autentyczne szczęście.

Jest to jednak zarazem konflikt między różnymi aspektami duszy, tzn. między intelektem a wolą. Św. Augustyn stwierdza, że bywa tak, iż intelekt ujmuje, co jest właściwe, a co niewłaściwe, jednak wola, jakby przewrotnie, skłania się ku temu, co niższe i mniej wartościowe, zamiast zmierzać do tego, co wyższe i bardziej wartościowe.