Arystoteles pojmuje filozofię (przede wszystkim tzw. filozofię pierwszą, nazwaną później metafizyką) jako wiedzę najbardziej ogólną, która dotyczy pierwszych zasad i przyczyn rzeczywistości. Wiedza ta ma służyć samemu zaspokojeniu ludzkiej niewiedzy i ciekawości poznawczej - nie służy żadnym innym celom, takim jak wytwórczość czy zysk. Jest w związku z tym najbardziej czcigodna, o walorach wręcz boskich, bo dotyczy tego, co najbardziej fundamentalne i podstawowe dla rzeczywistości, tj. pierwszych przyczyn i zasad, a - zdaniem Arystotelesa - tylko bóg może być przyczyną wszystkich rzeczy i pierwszą zasadą.

Od innych dziedzin wiedzy filozofię wyróżnia to, że dostarcza wiedzy ogólnej, która jest dla człowieka najtrudniejsza, bo najbardziej oddalona od postrzeżeń zmysłowych. Poszukuje tego, co pierwsze, podstawowe i najbardziej zasadnicze dla rzeczywistości, jak też wspólne wszystkim rzeczom. Zaś inne dziedziny wiedzy odnoszą się do poszczególnych aspektów (wycinków) rzeczywistości i zwykle służą jakimś użytecznym celom, pomocnym ze względu na coś innego (na przykład przez wzgląd na wytwórczość). Filozofia służy zaś samej wiedzy (dla niej samej).