Osoba mówiąca w wierszu postanowiła wyruszyć w długą wędrówkę, ponieważ czuła się nieszczęśliwa tam, gdzie była. Nie zabrała nikogo ze swoich bliskich, bo albo ich nie miała albo nie czuła się przez nich rozumiana i kochana. Opuszczając swój dom musiała czuć się wolna i poczuć ulgę.