Uzupełniamy tekst:

"- Poczciwa stara Afryka! - westchnęła Polinezja. - Jak to miło wrócić znowu do domu. I pomyśleć tylko, że jutro minie sto sześćdziesiąt dziewięć lat od chwili, kiedy tu byłam! A nie zmieniła się przez ten czas ani troszeczkę: te same stare palmy, ta sama czerwona ziemia, te same stare, czarne mrówki! Nie ma nic ponad ojczyznę.

Inne zwierzęta spostrzegły, że papuga ma łzy w oczach, tak ją uszczęśliwił widok ojczyzny".