O utracie niepodległości przez I i II Rzeczpospolitą zadecydowało m.in. przedkładanie interesów prywatnych szlachty nad interesy państwowe i zasada, która pozwalała na odrzucenie każdej uchwalanej ustawy - liberum veto. Szlachta nagminnie wykorzystywała ten przywilej, realizując własne cele i stopniowo ograniczając władzę królewską. Przez to w Rzeczpospolitej panowała stagnacja, gospodarka pańszczyźniana była niewydolna, a miasta nie rozwijały się. Dodatkowo na ówczesnych ziemiach Polski toczyły się liczne i wyniszczające wojny.