Czy po dodaniu do probówek  zwodnymi roztworami glukozy i fruktozy zalkalizowanej zawiesiny wodorotlenku miedzi(II), a następnie po wymieszaniu i ogrzaniu zawartości każdej probówki zaobserwowano różne objawy reakcji?

$\text{NIE}$

 

Uzasadnienie: Fruktoza ulega izomeryzacji do glukozy, w jej cząsteczce pojawia się grupa aldehydowa, w związku z czym roztwór wykazuje właściwości redukujące tak jak roztwór wyjściowy glukozy.

 

 

 

---

Wyjaśnienie:

Omówione doświadczenie to próba Trommera - określanie właściwości redukujących cukrów.

Świeżo strącony, zalkalizowany wodorotlenek miedzi(II) wykorzystuję się do wykrywania grupy aldehydowej odpowiedzialnej za właściwości redukujące cukru. 

Glukoza posiada grupę aldehydową -CHO, przez co daje pozytywny wynik próby Trommera. Zachodzi reakcja:




Atom węgla w grupie aldehydowej utlenia się z I na III stopień utlenienia w grupie karboksylowej -COOH. 

Powstający po redukcji wodorotlenku miedzi(II) tlenek miedzi(I) Cu₂O, to osad o ceglastoczerwonej barwie.