Poniżej przedstawiono powłokowe konfiguracje elektronowe atomów:

• magnezu 

${}_{\text{12}}\text{M}\text{g}:\text{K}{}^{\text{2}}\text{L}{}^{\text{8}}\text{M}{}^{\text{2}}$  

• tlenu

${}_{\text{8}}\text{O}:\text{K}{}^{\text{2}}\text{L}{}^{\text{6}}$ 
 

•  fluoru 

${}_{\text{9}}\text{F}:\text{K}{}^{\text{2}}\text{L}{}^{\text{7}}$  

•  boru

${}_{}^{}{}_{\text{5}}^{}\text{B}:\text{K}{}^{\text{2}}\text{L}{}^{\text{3}}$

 

 

 

 

---

Wyjaśnienie:

Liczba powłok elektronowych dla danego atomu jest równa numerowi okresu, w którym leży dany pierwiastek.

Na każdej powłoce elektronowej może mieścić się maksymalnie 2n² elektronów, gdzie n to numer powłoki.

Liczba elektronów na wszystkich powłokach musi być równa liczbie atomowej danego pierwiastka.

Liczba elektronów na ostatniej powłoce (walencyjnej) musi być równa numerowi grupy, w którym leży dany pierwiastek (dla pierwiastków z grup 11-18, liczba elektronów walencyjnych jest o 10 mniejsza od numeru grupy).

 

Na przykładzie atomu magnezu:

• odszukujemy pierwiastek w układzie okresowym i odczytujemy jego liczbę atomową (Z):

${}_{\text{12}}\text{M}\text{g}$

• magnez (Z=12) ma 12 elektronów, w tym 2 elektrony walencyjne (druga grupa) na trzeciej powłoce - M (trzeci okres):

${}_{\text{12}}\text{M}\text{g}:\text{K}\text{L}\text{M}{}^{\text{2}}$

• pozostało rozmieścić jeszcze 10 elektronów (12-2=10). Na powłoce K mogą być maksymalnie 2 elektrony (2⋅1²=2), a na powłoce L maksymalnie 8 elektronów (2⋅2²=8):

${}_{\text{12}}\text{M}\text{g}:\text{K}{}^{\text{2}}\text{L}{}^{\text{8}}\text{M}{}^{\text{2}}$