Na podstawie równania reakcji i ilości użytych substancji:

$\underset{3\mathrm{mol}}{\mathrm{P}{}_4}+\underset{20\mathrm{mol}}{6\mathrm{H}{}_2}\to 4\mathrm{PH}{}_3$

stwierdzamy, że reagenty nie są użyte w stosunku stechiometrycznym , a czynnikiem limitującym jest fosfor (wodór został użyty w nadmiarze). Obliczamy liczbę moli wodoru, która weźmie udział w reakcji:

$\begin{array}{ccc}1\mathrm{mol}\mathrm{P}{}_4& -& 6\mathrm{mol}\mathrm{H}{}_2\\ 3\mathrm{mol}\mathrm{P}{}_4& -& x\mathrm{mol}\mathrm{H}{}_2\end{array}$

$x=\frac{3\mathrm{mol}\cdot 6\mathrm{mol}}{1\mathrm{mol}}$

$x=18\mathrm{mol}\mathrm{H}{}_2$

Dzięki temu wiemy, że w mieszaninie poreakcyjnej znajdą się dwa mole H₂.

W reakcji z 1 mola fosforu powstają 4 mole wodorku fosforu(III) - przy założeniu 100% wydajności reakcji. W takim wypadku z 3 moli fosforu powstanie 12 moli PH₄.

 

Odpowiedź: Skład mieszaniny poreakcyjnej to 2 mole wodoru i 12 moli wodorku fosforu(III).