a) liczba wiązań σ: 2

b) liczba wiązań π: 2

c) liczba wiązań kowalencyjnych niespolaryzowanych: 3

d) liczba wiązań koordynacyjnych: 1

e) liczba niewiążących elektronów walencyjnych: 8

f) typ hybrydyzacji orbitali walencyjnych atomu centralnego: sp

 

---

Wyjaśnienie:

Rozróżnienia wiązań sigma od pi najlepiej dokonywać pamiętając o poniższych zasadach:

• każde wiązanie pojedyncze jest wiązaniem sigma (σ),
• każde wiązanie podwójne składa się z jednego wiązania sigma (σ) i jednego wiązania pi (π),
• każde wiązanie potrójne zawiera jedno wiązanie sigma (σ) i dwa wiązania pi (π).

Wiązania kowalencyjne niespolaryzowane to wiązania kowalencyjne pomiędzy dwoma takimi samymi atomami lub pomiędzy atomami, których różnica elektroujemności jest mniejsza od 0,4. W cząsteczce N₂O występują trzy wiązania kowalencyjne niespolaryzowane pomiędzy atomami azotu i jedno wiązanie kowalencyjne spolaryzowane pomiędzy atomem azotu i tlenu (różnica elektroujemności tych pierwiastków wynosi dokładnie 0,4).

W przypadku najprostszych typów hybrydyzacji (sp, sp², sp³) liczba przestrzenna atomu centralnego zawsze bezpośrednio określa hybrydyzację jego orbitali walencyjnych:

• L_p = 2  =>  sp
• L_p = 3  =>  sp²
• L_p = 4  =>  sp³

Liczba przestrzenna centralnego atomu azotu w cząsteczce N₂O wynosi 2, więc znajduje się on w hybrydyzacji sp. Liczba przestrzenna L_p to suma liczb ligandów jakie posiada dany atom oraz liczby jego wolnych par elektronowych.