1) Dwóm atomom węgla w cząsteczce etenu przypisuje się stan hybrydyzacji walencyjnych orbitali atomowych [a] sp / [b] sp2 / [c] sp3.
2) Wiązanie σ, które powstaje między dwoma atomami węgla w cząsteczce etenu tworzy się z dwóch [a] orbitali atomowych zhybrydyzowanych / [b] orbitali atomowych niezhybrydyzowanych. Wiązanie π, które powstaje między dwoma atomami węgla w cząsteczce etenu tworzy się z dwóch [c] orbitali atomowych zhybrydyzowanych / [d] orbitali atomowych niezhybrydyzowanych.
3) Kąt między wiązaniami H-C-H w cząsteczce etenu wynosi około [a] 109° / [b] 120° / [c] 180° i jest [d] mniejszy / [e] większy od kąta między wiązaniami H-C-H w cząsteczce etanu oraz jest [f] mniejszy / [g] większy od kąta między wiązaniami H-C-H w cząsteczce etynu.
Wyjaśnienie:
Poniżej znajduje się tabela, która przypomina jak na podstawie otoczenia atomu węgla, w związkach organicznych, określić typ hybrydyzacji jego walencyjnych orbitali atomowych:
| Ilość i rodzaj wiązań wychodzących z danego atomu węgla | Liczba przestrzenna atomu węgla | Hybrydyzacja atomu węgla | Nazwa orientacji przestrzennej orbitali atomów węgla |
| cztery wiązania pojedyncze | 4 | sp3 | tetragonalna |
| jedno wiązanie podwójne i dwa wiązania pojedyncze | 3 | sp2 | trygonalna |
| dwa wiązania podwójne | 2 | sp | digonalna |
| jedno wiązanie potrójne i jedno wiązanie pojedyncze | 2 | sp | digonalna |
Walencyjne orbitale atomowe węgli:
- w cząsteczce etanu znajdują się w hybrydyzacji sp3,
- w cząsteczce etenu znajdują się w hybrydyzacji sp2,
- w cząsteczce etynu znajdują się w hybrydyzacji sp.
Stan hybrydyzacji typu sp2, powstaje w wyniku mieszania jednego orbitalu s z dwoma orbitalami p. W rezultacie tworzą się trzy zhybrydyzowane orbitale sp2 ułożone płasko pod kątem 120°. Atom węgla w cząsteczce etanu tworzy trzy wiązania sigma: dwa z atomami wodoru i jedno z innym atomem węgla. Jeden z orbitali p pozostaje niezhybrydyzowany i bierze udział w tworzeniu wiązania π w podwójnym wiązaniu węgiel-węgiel.
Wiązania σ powstają przez czołowe nałożenie się orbitali atomowych pierwiastków tworzących dane wiązanie. Wiązania π natomiast przez ich nałożenie boczne. Tylko jedna para orbitali atomowych dwóch atomów tworzących wiązanie jest w stanie nałożyć się czołowo.
Rozróżnienia wiązań sigma (σ) od pi (π) najlepiej dokonywać pamiętając o poniższych zasadach:
- każde wiązanie pojedyncze jest wiązaniem sigma (σ),
- każde wiązanie podwójne składa się z jednego wiązania sigma (σ) i jednego wiązania pi (π),
- każde wiązanie potrójne zawiera jedno wiązanie sigma (σ) i dwa wiązania pi (π).
Poniżej znajduje się przypomnienie informacji dotyczących rodzajów hybrydyzacji walencyjnych orbitali atomowych węgla:
Hybrydyzacja to matematyczny zabieg, który opisuje powstawanie teoretycznych orbitali zhybrydyzowanych i przez to wyjaśnia kształty przestrzenne niektórych drobin. Orbitale zhybrydyzowane powstają w wyniku „wymieszania” określonych orbitali atomowych, czego efektem jest utworzenie nowych, równocennych orbitali o takim samym kształcie przestrzennym i tej samej energii. Orbitale walencyjne atomu węgla mogą występować w trzech hybrydyzacjach:
- sp3 - wymieszanie 3 orbitali p i jednego orbitalu s (wszystkich orbitali walencyjnych), które skutkuje powstaniem 4 zhybrydyzowanych równocennych orbitali sp3:

Atom węgla w takiej hybrydyzacji jest w stanie wytworzyć 4 wiązania sigma i tworzyć cząsteczki o kształcie tetraedrycznym, w których kąty pomiędzy wiązaniami przyjmują wielkości ok. 109°. Atom węgla w takiej hybrydyzacji tworzy 4 wiązania pojedyncze.
- sp2 - wymieszanie 2 orbitali p i jednego orbitalu s, które skutkuje powstaniem 3 zhybrydyzowanych równocennych orbitali sp2:

Atom tego typu jest w stanie tworzyć 3 równocenne wiązania σ (w wyniku czołowego nałożenia się zhybrydyzowanych orbitali sp2) i jedno wiązanie π (w wyniku bocznego nałożenia się niezhybrydyzowanego orbitalu pz), co skutkuje tworzeniem przez niego struktur płaskich trójkątnych z kątem pomiędzy wiązaniami wynoszącym 120°. Atom węgla w takiej hybrydyzacji tworzy 2 wiązania pojedyncze (σ) i jedno wiązanie podwójne (σ+π).
- sp - wymieszanie jednego orbitalu p i jednego orbitalu s, które skutkuje powstaniem 2 zhybrydyzowanych równocennych orbitali sp:

Atom tego typu jest w stanie tworzyć 2 równocenne wiązania σ i dwa wiązania π, co skutkuje tworzeniem przez niego struktur liniowych z kątem pomiędzy wiązaniami wynoszącym 180°. Atom węgla w takiej hybrydyzacji tworzy:
- 1 wiązanie potrójne (σ+π+π) i jedno wiązanie pojedyncze (σ),
- lub 2 wiązania podwójne (σ+π).
W hybrydyzacji orbitali atomowych innych pierwiastków mogą uczestniczyć jeszcze orbitale d, przez co tworzone mogą być hybrydy takie jak d2sp3, czy dsp2. Pierwiastki leżące w 1. i 2. okresie (np. węgiel) jednak nie mają takiej możliwości ponieważ na pierwszych dwóch powłokach elektronowych nie istnieją podpowłoki d.
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

