1. Porównując alkohol, alkan i chloroalkan o podobnych masach, widać, że  mimo zbliżonych mas cząsteczkowych różnice w temperaturze wrzenia są znaczne. Najwyższą temperaturę wrzenia ma alkohol (metanol), a najniższą alkan (metan). Pośrednią miedzy nimi temperaturę wrzenia ma chloroalkan (chlorometan).  Spowodowane jest to obecnością polarnej grupy -OH w cząsteczce alkoholu, której obecność umożliwia tworzenie wiązań wodorowych. Obecność wiązań wodorowych powoduje z kolei wzrost temperatury wrzenia. "Czysty" alkan nie posiada żadnej grupy lub podstawionego pierwiastka, który wpływałby na polarność cząsteczki, dlatego temperatura wrzenia alkanu jest najniższa.
 

2. Im wyższa rzędowość alkoholu, o takiej samej liczbie atomów węgla, tym niższa temperatura wrzenia.

3. Temperatura wrzenia alkoholi maleje wraz ze zmniejszaniem się ich masy cząsteczkowej.

 

 

 

---

Wyjaśnienie:

1. Wystarczy porównać pierwsze trzy kolumny wykresu dla kolejno: metanolu, chlorometanu i metanu. 

Wiązanie wodorowe jest to rodzaj wiązania między atomem wodoru i atomem elektroujemnym zawierającym wolne pary elektronowe - w naszym przypadku atomem tlenu grupy hydroksylowej -OH.

2. Rzędowość zależy od liczby przyłączonych atomów węgla do atomu węgla budującego grupę funkcyjną danego związku. W naszym przypadku grupą funkcyjną jest grupa hydroksylowa -OH.

Należy porównać trzecie kolumny z dwóch ostatnich grupy kolumn dla n-butanolu $\mathrm{CH}{}_3\mathrm{CH}{}_2\mathrm{CH}{}_2\mathrm{CH}{}_2\mathrm{OH}$ i tert-butanolu $(\mathrm{CH}{}_3){}_3\mathrm{C}-\mathrm{OH}$. 

Jak widać, n-butanol (alkohol pierwszorzędowy) ma wyższą temperaturę wrzenia od tert-butanolu (alkohol trzeciorzędowy).

3. Należy porównać wszystkie kolumny dla alkoholi. 

Alkohole na tym wykresie ustawione są wraz ze zwiększającą się masą cząsteczkową i jak widać im większa masa tym wyższa temperatura wrzenia. Zatem w drugą stronę - im mniejsza masa cząsteczkowa tym niższa temperatura wrzenia alkoholu.