Rozwiązanie:

a) tylko wiązania jonowe.

 $\mathrm{Rb}{}_2\mathrm{S}$

b) tylko wiązania kowalencyjne niespolaryzowane.

 $\mathrm{CS}{}_2$

c) tylko wiązania kowalencyjne spolaryzowane.

 $\mathrm{H}{}_2\mathrm{S}$

d) wiązania kowalencyjne spolaryzowane oraz wiązania donorowo-akceptorowe (co najmniej jedno każdego typu).

 $\mathrm{SO}{}_2$

---

Wyjaśnienie:

Dwuujemny anion izooelektronowy z atomem argonu, oznacza atom pierwiastka, który po przyjęciu dwóch elektronów, będzie miał taką samą ich liczbę, co atom argonu.
Siarka po przyjęciu dwóch elektronów utworzy dwuujemny anion, w skład które będzie wchodziło 18 elektronów (tyle samo co w atomie argonu).

a) Siarka, będzie tworzyła wiązania jonowe z metalami, np. Rubidem, Rb (różnica elektroujemności >1,7, w tym przypadku ΔE = 2,6-0,8 = 1,8).

b) Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane, tworzy się, pomiędzy atomami niewielkiej różnicy elektroujemności (<0,4). Takie wiązanie wystąpi w połączeniu atomu siarki z atomem węgla - siarczku węgla(IV) (ΔE = 2,6-2,6 = 0).

c) Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, będzie tworzyć się pomiędzy atomami, których różnica elektroujemności mieści się w przedziale od 0,4 do 1,7. Taka sytuacja ma miejsce w siarkowodorze (ΔE = 2,6-2,2 = 0,4)

d) W jednej cząsteczce musi występować wiązanie kowalencyjne spolaryzowane (zaznaczone na niebiesko) i donorowo-akceptorowe (koordynacyjne, zaznaczone na czerwono). Poniżej przedstawiono wzór elektronowy tlenku siarki(IV):

Wiązanie donorowo-akceptorowe występuje w momencie, gdy dany atom(w naszym przypadku siarka) ma już oktet elektronowy, ale uwspólniając swoją parę elektronową z innym atomem (w naszym przypadku tlenem po prawej), wytworzy kolejne wiązanie.