a) Poniżej przedstawiono wzory L-alaniny w projekcji:

• Fischera

• stereochemicznej

b) Stwierdzenia prawdziwe: 2) i 3).

---

Wyjaśnienie:

Wzór półstrukturalny alaniny możemy znaleźć w tablicach maturalnych na stronie 6:

Jak widać atom węgla w grupie -CH będzie tym środkowym we wzorach projekcyjnych, ponieważ stanowi centrum chiralności.

Chiralne atomy węgla to takie, które posiadają 4 różne podstawniki (jeśli występuję wiązanie podwójne, np. do atomu tlenu, to liczymy to jako dwa takie same podstawniki).

Korzystając z treści wprowadzającej i przedstawionego schematu transformacji możemy założyć, że w naszym przypadku X to -NH₂, Y to -H, A to -COOH, a B to -CH₃.

Poniżej przedstawiono tę transformację:

b) 1)  Fałsz. Poniżej przedstawiono wzór strukturalny 2,3-dihydroksopropanalu z zaznaczonymi gwiazdką chiralnymi atomami węgla:

Poprawne zdanie: 2,3-dihydroksypropanal ma jeden asymetryczny (chiralny) atom węgla.

2) Prawda. L-alanina i 2,3-dihydroksopropanal należą do szeregu konfiguracyjnego L. Aby to określić trzeba zlokalizować ostatni asymetryczny atom węgla w łańcuchu i sprawdzić po której stronie jest podstawnik -OH lub -NH₂ we wzorze Fischera. Jeśli po prawej to monosacharyd należy do szeregu konfiguracyjnego D, a jeśli po lewej to do L. 

Wzór Fischera dla 2,3-dihydroksopropanalu:

3) Prawda. Związek, który posiada taki atom węgla jest czynny optycznie - skręca płaszczyznę światła spolaryzowanego.