Wzór elektronowy:

Hybrydyzacja atomu węgla: sp

 

---

Wyjaśnienie:

Podczas rysowania wzoru elektronowego trzeba pamiętać o następujących zasadach:

• Pierwiastki dążą do uzyskania 8 elektronów walencyjnych (z wyjątkiem niektórych związku typu SF6, PCl5 w których reguła oktetu nie jest spełniona; w takich związkach w celu wyznaczenia liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego korzystamy ze wzorów wynikających z metody VSEPR) lub 2 elektronów walencyjnych w przypadku wodoru.
• Każde pojedyncze wiązanie dostarcza obu atomom, które łączy po 1 elektronie.
• Atomy staramy się połączyć najpierw za pomocą "zwykłych" wiązań, a dopiero potem za pomocą wiązań koordynacyjnych.
• Donor wiązania koordynacyjnego (atom od którego jest skierowana strzałka) nie traci swoich 2 elektronów, a akceptor wiązania koordynacyjnego (atom do którego jest skierowana strzałka) zyskuje 2 elektrony.
• Donorami wiązania koordynacyjnego są zwykle atomy, które uzyskały oktet elektronowy przez "zwykłe" wiązania i mają wolne pary elektronowe.

 

Hybrydyzację najłatwiej określić dodając do siebie liczbę wolnych par elektronowych danego atomu oraz liczbę dołączonych do niego podstawników. Od sumy tych dwóch czynników zależy typ hybrydyzacji.

Suma wolnych par elektronowych atomu oraz liczby jego podstawników	Hybrydyzacja
2	sp (dygonalna)
3	sp2 (trygonalna)
4	sp3 (tetraedryczna)