Rozwiązanie: 

tellurowodór -  $\text{H}{}_{\text{2}}\text{T}\text{e}$ 

antymonowodór - $\text{S}\text{b}\text{H}{}_{\text{3}}$ 

wodorek berylu -  $\text{B}\text{e}\text{H}{}_{\text{2}}$  

astatowodór -  $\text{H}\text{A}\text{t}$  

wodorek germanu -  $\text{G}\text{e}\text{H}{}_{\text{4}}$   

wodorek sodu -  $\text{N}\text{a}\text{H}$  

wodorek talu -  $\text{T}\text{l}\text{H}{}_{\text{3}}$  

 

 

---

Wyjaśnienie: 

Wartościowość określa ładunek jonu lub liczbę wiązań, które atom danego pierwiastka może wytworzyć, łącząc się z innymi atomami (tworząc wiązanie chemiczne). 
Wartościowość będzie zatem przyjmować jedynie wartości dodatnie. 

Przy określaniu wartościowości w związkach należy pamiętać, że metale, chcąc uzyskać oktet elektronowy, będą oddawały (najczęściej wszystkie) elektrony walencyjne. Zatem wartościowość w związkach najczęściej będzie taka sama jak liczba elektronów walencyjnych. 

Niemetale będą przyjmowały odpowiednią ilość elektronów, by posiadać 8 na powłoce walencyjnej. Zatem wartościowość w związkach najczęściej będzie różnicą 8 i liczby elektronów walencyjnych.

Wodór zawsze przyjmuje wartościowość I. 

Tellur znajduje się w 16 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość II.

Antymon znajduje się w 15 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość III.

Beryl znajduje się w 2 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość II.

Astat znajduje się w 17 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość I.

German znajduje się w 14 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość IV. 

Sód znajduje się w 1 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość I.

Tal znajduje się w 13 grupie i w związkach z wodorem może przyjmować maksymalną wartościowość III.