Rozwiązanie:
a)
1. Przedstawiony powyżej disacharyd I składa się z reszty α-D-glukopiranozy i reszty β-D-glukopiranozy, a disacharyd II z dwóch reszt α-D-glukopiranozy. Fałsz
2. W reakcji z zawiesina Cu(OH)2 obu disacharydów w temperaturze pokojowej niebieski osad znika i powstaje klarowny szafirowy roztwór. Prawda
3. Reszty monosacharydowe w cząsteczkach obu disacharydów połączone są wiązaniem O-glikozydowym. Prawda
b)
1. Przedstawiony na rysunku disacharyd I nie ma właściwości redukujących, a disacharyd II ma właściwości redukujące.
2. Związek oznaczony numerem II jest optycznie czynny.
3. W procesie hydrolizy disacharydu oznaczonego numerem I powstaje równomolowa mieszanina glukozy i fruktozy.
Wskazówka: Związek I przedstawia sacharozę (zbudowaną z cząsteczki glukozy i fruktozy), a związek II maltozę (zbudowaną z 2 cząsteczek glukozy). Pozytywny wynik prób z Cu(OH)2 świadczy o obecności w cząsteczce grupy aldehydowej odpowiedzialnej za właściwości redukujące związku. Aby disachardy mogły ulegać tej reakcji muszą być zdolne do otworzenia jednego z pierścieni i zrekonstruowania grupy aldehydowej w cząsteczce. Możliwe jest to tylko gdy do tworzenia wiązania glikozydowego pomiędzy cząsteczkami monosacharydów nie zaangażowano obu węgli C1. Taka sytuacja ma miejsce w maltozie gdzie wiązanie tworzy się pomiędzy 1 atomem węgla w jednej cząsteczce i 4 atomem węgla w drugiej cząsteczce.
Monika Tarasek
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
