Efekty doświadczenia w probówkach 1., 3. i 5. pozwoliły stwierdzić, które metale są bardziej aktywne, a które mniej aktywne od wodoru. Dzięki próbom wykonanym w probówkach oznaczonych numerami 1., 3. i 5. stwierdzono, że ujemne wartości potencjałów standardowych mają metale X i Y.

 

Wyjaśnienie: 

Wartość potencjału standardowego wodoru wynosi 0. Metale bardziej aktywne, które wypierają wodór z roztworu mają niższą od 0 wartość potencjału standardowego. Metale mniej aktywne, które nie wypierają wodoru z roztworu mają wyższą od 0 wartość potencjału standardowego.