Reakcja redukcji tlenku azotu(II) wodorem przebiega zgodnie z równaniem:
Szybkość tej reakcji wyraża się następującym równaniem kinetycznym:
W tym równaniu k jest współczynnikiem proporcjonalności zwanym stałą szybkości reakcji, cNO cH2 oznaczają stężenia molowe odpowiednio tlenku azotu(II) i wodoru. Stała szybkości k jest charakterystyczna dla danej reakcji, zależy od temperatury, ale nie zależy od stężenia substratów.
Na podstawie: K. Pigoń, Z. Ruziewicz, Chemia fizyczna. Podstawy fenomenologiczne, Warszawa 2007.
W zamkniętym reaktorze o pojemności 2 dm3 zmieszano 6 moli tlenku azotu(II) i 4 mole wodoru. Podczas reakcji utrzymywano stałą temperaturę.
Oblicz stosunek szybkości opisanej reakcji w chwili, gdy przereaguje 50% początkowej ilości tlenku azotu(II), do szybkości początkowej tej reakcji.
Rozwiązanie:
Obliczenia:
Znając liczbę moli substratów oraz objętość, w której się znajdują obliczamy początkowe stężenia substratów:
Znając początkowe stężenie substratów obliczamy początkową szybkość reakcji, korzystają z poniższego wzoru:
Należy obliczyć szybkość opisanej reakcji w chwili, gdy przereaguje 50% początkowej ilości tlenku azotu(II).
Z równania reakcji widzimy, że substraty reagują w takim samym stosunku molowy. Tym samym jeśli, przereagowało 50% ilości tlenku azotu(II), czyli 3 mole również tyle samo moli wodoru przereaguje. Obliczamy stężenie substratów po przereagowaniu 50% ilości NO:
Końcowa szybkość reakcji chemicznej wynosi:
Stosunek szybkości opisanej reakcji w chwili, do szybkości początkowej tej reakcji:
Dominika Struzik
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

