Informacja		P / F
1.	W mieszaninie poreakcyjnej znajduje się 10 g siarczku żelaza(II).	F
2.	W mieszaninie poreakcyjnej znajduje się siarczek żelaza(II) oraz nieprzereagowana siarka, a masa całej mieszaniny wynosi 10 g.	P
3.	W mieszaninie poreakcyjnej znajduje się siarczek żelaza(II) oraz nieprzereagowane żelazo, a masa całej mieszaniny wynosi 10 g.	F
4.	W mieszaninie poreakcyjnej znajduje się 5 g siarczku żelaza(II).	F

 

Wyjaśnienie:

Zapisujemy równanie reakcji oraz masy molowe żelaza i siarki

$Fe+S\to FeS$   

Masy molowe

$M_{Fe}=56\frac{g}{mol}$   

$M_S=32\frac{g}{mol}$   

Z równania reakcji wynika, że jeden mol atomów żelaza reaguje z jednym molem atomów siarki, zapiszmy więc proporcję i sprawdźmy, który substrat jest substratem limitującym, czyli który przereaguje w całości:

  $56gFe-32gS$   

  $5gFe-xgS$   

$x=\frac{5g\cdot 32g}{56g}=2,86gS$  

Czyli do reakcji 5 g żelaza potrzeba 2,86 g siarki, zatem obliczmy ile siarki nie przereaguje:

$m_S=5g-2,86g=2,14g$  

Z reguły zachowania masy wiemy, że masa substratów musi się równać masie produktów. Możemy to potwierdzić układając kolejną proporcję i obliczając masę powstałego siarczku żelaza(II):

$M_{FeS}=56\frac{g}{mol}+32\frac{g}{mol}=88\frac{g}{mol}$

  $56gFe-88gFeS$  

$5gFe-ygFeS$  

$y=\frac{5g\cdot 88g}{56g}=7,86gFeS$  

Łączna masa mieszaniny poreakcyjnej to:

$7,86g+2,14g=10g$