Pod koniec 1989 r. ówczesny wicepremier i minister finansów Leszek Balcerowicz przedstawił program naprawy finansów państwa, nazwany potem planem Balcerowicza. Jego celami były:

• położenie kresu hiperinflacji,
• zrównoważenie budżetu, 
• poprawa zaopatrzenia w sklepach.

Główne elementy planu Balcerowicza

1. Uwolnienie cen. Rząd przestał ustalać ceny ok. 90% towarów. Odtąd to wolny rynek decydował, ile dany produkt ma kosztować.
2. Zamrożenie płac w przedsiębiorstwach państwowych (w celu zwiększenia ich opłacalności).
3. Zmniejszenie wydatków państwa, m.in. na strefę budżetową (szkolnictwo, administrację, służbę zdrowia itp.).
4. Zgoda państwa na zakładanie prywatnych firm.
5. Wymienialność złotówki na dolara. 

Najtrudniejsze w realizacji planu Balcerowicza było urynkowienie gospodarki. 

Polską gospodarkę wprowadzono na wolny rynek, ale wywołało to ogromne koszty społeczne. Wiele fabryk, hut i zakładów splajtowało, pojawiło się wysokie bezrobocie.

 

Ocena skutków planu Balcerowicza jest zadaniem indywidualnym.