Ściana komórkowa komórek szparkowych nie ma równej grubości na całej powierzchni - ściany bezpośrednio przy szparce są grubsze od pozostałych. Gdy dochodzi do zwiększania objętości wakuoli w komórce, wzrasta ciśnienie cytozolu i jego nacisk na ścianę komórkową. Cieńsze ściany na zewnątrz aparatu szparkowego ulegają szybszemu rozciąganiu niż grube ściany przy szparce, przez co dochodzi do wygięcia komórki i otwarcia szparki.