a) Cecha wspólna: Monomerem budującym glikogen i celulozę jest glukoza.

Cecha różniąca: Cząsteczka glikogenu ma postać łańcucha rozgałęzionego, a cząsteczka celulozy łańcucha prostego./ Monomery glukozy w glikogenie są łączone wiązaniami alfa-glikozydowymi a w celulozie beta-glikozydowymi.

b) Występuje w komórkach roślinnych (a także w komórkach sinic, niektórych protistów glonów) - buduje ściany komórkowe.

c) Są w niej bardzo trwałe wiązania beta-glikozydowe, co umożliwia powstaniu włókien o bardzo dużej wytrzymałości mechanicznej.
Cząsteczki glukozy układają się na przemian, dzięki czemu powstają proste łańcuchy włókien o dużej wytrzymałości mechanicznej.

d) Skrobia

---

Wyjaśnienie:

Celuloza jest zbudowana z monomerów glukozy w formie β, co nadaje jej specyficzne właściwości. Każdy monomer glukozy w łańcuchu jest odwrócony do góry nogami w stosunku do swoich sąsiadów, co skutkuje powstawaniem długich prostych, nie-spiralnych łańcuchów celulozy. Łańcuchy te skupiają się razem tworząc równoległe wiązki, które są utrzymywane razem poprzez wiązania wodorowe pomiędzy grupami hydroksylowymi. Nadaje to celulozie sztywność i wysoką wytrzymałość na rozciąganie, co jest ważne dla komórek roślinnych.

d) Skrobia jest substancją zapasową w roślinach, jest zbudowana z dwóch polisacharydów: amylozy i amylopektyny. Obydwa to polimery zbudowane z glukozy. Rośliny syntetyzują glukozę wykorzystując energię świetlną zgromadzoną w procesie fotosyntezy. Nadmiar glukozy, poza zapotrzebowaniem rośliny na energię, przechowywany jest w postaci skrobi w różnych częściach rośliny. Skrobia jest więc materiałem zapasowym roślin, tak jak glikogen jest materiałem zapasowym u zwierząt.