Układ limfatyczny jest układem otwartym. Nie posiada pompy, która wprawiałaby w ruch płynącą limfę. Ruch chłonki wywoływany jest skurczami mięśni ciała. Układ limfatyczny składa się z narządów limfatycznych oraz sieci naczyń limfatycznych, którymi płynie wspomniana już limfa. Grasica jest narządem, umiejscowionym w śródpiersiu, za mostkiem. Grasica po okresie dojrzewania zaczyna zanikać. Śledziona znajduje się w górnej części jamy brzusznej po lewej stronie. Narządami limfatycznymi rozrzuconymi po całym organizmie są węzły chłonne, będące zgrubieniami wzdłuż naczyń limfatycznych. Większe skupiska węzłów chłonnych znajdują się w okolicy pachowej, pachwinowej, podłokciowej oraz podkolanowej, a także na szyi i głowie. Elementami układu limfatycznego są także migdałki. Są one pierwszą barierą ochronną przed drobnoustrojami dostającymi się wraz z powietrzem i pokarmem. Migdałki zbudowane są nabłonka migawkowego (z rzęskami). Naczynia limfatyczne są dość cienkie i wiotkie, nie zawierają w swojej ścianie warstwy mięśni, ale mają zastawki zapobiegające cofaniu się limfy. Naczynia limfatyczne tworzą sieć. Drobne naczynia limfatyczne mają swój początek w przestrzeniach międzykomórkowych, skąd zbierają płyn tkankowy i łączą się w coraz to większe naczynia limfatyczne.  Naczyniami limfatycznymi limfa transportowana jest do węzłów chłonnych, a ostatecznie do dwóch dużych naczyń limfatycznych, które łączą się z żyłami podobojczykowymi. Limfa powraca zatem do układu krwionośnego.