Do doświadczenia Mendel wziął dwie odmiany grochu zwyczajnego, które różniły się dwoma cechami: kolorem i powierzchnią nasion. Skrzyżował zatem groch o nasionach żółtych i gładkich, czyli o cechach dominujących z grochem o nasionach zielonych i pomarszczonych, czyli o cechach recesywnych. Mendel wziął do doświadczenia osobniki z linii czystych, tzn. homozygotycznych pod względem badanych cech. W pokoleniu F₁ otrzymał 100% osobników o nasionach żółtych i gładkich. W pokoleniu F₂ nastąpiło z kolei rozszczepienie cech i pojawiły się cztery klasy osobników w stosunku 9:3:3:1.