ATP jest uniwersalnym przenośnikiem energii w komórce ze względu na posiadanie kilku cech, które tę uniwersalność warunkują. Za pomocą specjalnych białek transportujących ATP przenoszone jest z miejsca syntezy do miejsc jego wykorzystania. ATP jest związkiem nietrwałym co umożliwia łatwe odłączanie się grup fosforanowych i ich przyłączanie do innych związków, ale z drugiej strony ADP szybko odzyskuje reszty fosforanowe podczas fosforylacji. Ważne jest również to, że wiązania pomiędzy grupami fosforanowymi są wysokoenergetyczne, czyli zawierają dużą porcję energii chemicznej.