Skóra stanowi powłokę ciała, które pełni przede wszystkim funkcję ochronną. Zapobiera ona wnikaniu do wnętrza organizmu pasożytów i innych szkodliwych substancji, zabezpiecza organizm przed urazami miechanicznymi oraz chroni przed szkoliwym działaniem promieniowania UV. Odgrywa także rolę w regulowaniu temperatury ciała rozszerzając lub zwężając naczynia krwionośne. Gruczoły potowe, będące wytworami naskórka, ale znajdujące się w skórze właściwej,  wydzielają pot, który parując z powierzchni skóry ochładza organizm. Inne gruczoły, tj. mlekowe i łojowe wydzielają kolejno mleko i łój. Przez skórę zachodzi także wydalanie zbędnych i szkodliwych produktów metabolizmu: wody, soli mineralnych oraz mocznika i innych. W niewielkim stopniu odpowiada także za wymianę gazów oddechowych: tlenu i dwutlenku węgla. W skórze, a dokładniej w komórkach warstwy rozrodczej naskórka, pod wpływem promieni słonecznych powstaje witamina D₃. W naskórku znajduje się także melanina nadająca skórze barwę oraz chroniąca głębsze warstwy skóry przed szkodliwym działaniem UV. Niemniej ważną funkcją skóry jest odbieranie bodźców ze środowiska zewnętrznego. Następuje to za pośrednictwem receptorów znajdujących się w skórze właściwej. Pozwalają one na odbieranie bodźców termicznych: gorąca, ciepła i zimna; mechanicznych: bólu; czuciowych - dotyku.