Autorzy:Ewa Pyłka-Gutowska, Ewa Jastrzębska

Wydawnictwo:WSiP

Rok wydania:2015

Określ przystosowania w budowie pierścienic 4.8 gwiazdek na podstawie 5 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 1 Klasa
  3. Biologia

Określ przystosowania w budowie pierścienic

1
 Zadanie

2
 Zadanie

3
 Zadanie
  • Pierścienice morskie np. nereida, na odcinku głowowym posiadają oczy oraz szczęki, które służą do pobierania pokarmu. Tutaj mogą znajdować się także wąsy czuciowe. Do lokomocji służą parapodia zaopatrzone w szczecinki. U niektórych morskich pierścienic, parapodia zaopatrzone są w skrzela, które pomagają w wymianie gazowej w wodzie.
  • U pierścienic lądowych np. u dżdżownicy, nastąpiła redukcja oczu, które nie spełniałyby w glebie swojego zadania. W przedniej części ciała dżdżownicy znajduje się dużo komórek nerwowych, które pozwalają poruszającej się w glebie dżdżownicy na "badanie" tego, na co napotyka. Obecność komórek światłoczułych warunkuje wrażliwość dżdżownicy na światło. Ciało dżdżownicy pokryte jest warstwą śluzu, który ułatwia zwierzęciu poruszanie się w glebie, zmniejszając tarcie, ponadto chroni jej ciało przed wysuszeniem. Szczecinki zebrane w pęczki, wyrastające po bokach ciała wpływają na przyczepność dżdżownicy podczas poruszania się.
  • Pierścienice pasożytnicze np. pijawka, posiadają takie cechy budowy, które ułatwiają im w prowadzeniu pasożytniczego trybu życia. Dzięki przyssawkom na obu końcach ciała, mogą przyczepić się do ciała żywiciela, zaś szczęki wewnątrz otworu gębowego umożliwiają nacięcie skóry żywiciela. Podczas pobierania krwi, pijawka wydziela substancję przeciw krzepnięciu krwi, a pobraną krew może magazynować w specjalnych uchyłkach jelita.