Międzynarodowa współpraca dotycząca ochrony przyrody okazuje się o wiele skuteczniejsza niż działanie pojedynczych państw.

Ochrona środowiska i przyrody wymaga współdziałania "ogółu" społeczeństwa świata, czyli współpracy wielu krajów ze względu na ogromny zasięg i rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń. Skutki zanieczyszczenia środowiska np. powietrza oraz wody nie ograniczają się tylko do niewielkiego obszaru jednego państwa. Zanieczyszczenia szerzą się zarówno drogą powietrzną, jak i wodną, dlatego te, które powstały na terenie jednego państwa mogą stać się zagrożeniem dla sąsiednich. Poza tym, połączenie sił kilku państw jest bardziej skuteczne w ograniczaniu zanieczyszczeń i zwalczaniu ich źródeł. 

Innym powodem, dla którego ochrona przyrody powinna być podejmowana na zasadzie międzynarodowej współpracy są wędrówki zwierząt. Gatunki wędrownych zwierząt np. ptaków należy objąć ochroną wspólnie, ponieważ z reguły przekraczają one granice swojego rodzimego państwa i przez jakiś czas zamieszkują terytoria innych państw. Przystąpienie do Konwencji  o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, czyli tzw. Konwencji Bońskiej zobowiązuje państwa członkowskie do ochrony lęgowisk, tras wędrówek i zimowisk zagrożonych gatunków zwierząt wędrownych. Ochrona tych gatunków obejmuje także usuwanie powodowanych przez człowieka przeszkód w migracji. Dzięki podejmowaniu takich działań, międzynarodowa współpraca wpływa na ochrona różnorodności biologicznej.