a)

1 maja 2004 roku Polska wstąpiła do Unii Europejskiej. Członkostwo w tej organizacji wiąże się zaś między innymi ze swobodnym przepływem osób - obywatele unijni mogą bez barier podróżować po pozostałych państwach członkowskich, osiedlać się w nich, a także podejmować na ich obszarze pracę i zakładać własną działalność gospodarczą. Choć nie wszystkie państwa od razu otworzyły dla Polaków swoje rynki pracy, korzystając z możliwości wprowadzenia okresów przejściowych, to jednak w krajach takich, jak Wielka Brytania, Irlandia i Szwecja, nie było przeszkód w tym zakresie już od momentu akcesji Polski do Unii Europejskiej. Polacy po 2004 roku zaczęli liczniej wyjeżdżać za granicę, ponieważ stało się to dla nich łatwiejsze. Bardziej dostępne stały się dla nich rynki pracy w tych państwach europejskich, których gospodarki były silniejsze i w których było zapotrzebowanie na polskich pracowników: w Wielkiej Brytanii, w Niemczech, w Szwecji czy we Włoszech. Przyczyny wyjazdów Polaków za granicę po 1 maja 2004 roku były więc głównie natury ekonomicznej.

b)

Wśród najpopularniejszych kierunków polskiej emigracji przedstawionych w artykule wymieniono: Wielką Brytanię, Irlandię, Szwecję, Włochy i Niemcy.

Wielką Brytanię, Irlandię i Szwecję Polacy zaczęli wybierać bardzo szybko jako kierunek emigracji, ponieważ tuż po akcesji Polski do Unii Europejskiej państwa te bezwarunkowo otworzyły swoje rynki pracy dla Polaków. Szczególnie atrakcyjna stawała się Wielka Brytania - głównie z uwagi na korzystny przelicznik waluty, ale też przez wzgląd na to, że już przed 2004 rokiem znalazło się tam wielu Polaków. Szacuje się, że tylko w latach 2002-2003 wyjechało do Anglii około pół miliona ludzi z Polski. Ułatwiali oni później swoim znajomym - przybywającym na Wyspy Brytyjskie po nich - start w nowych warunkach, służąc radą i przydatnymi kontaktami.

Szwecja tradycyjnie słynęła zaś z dobrych warunków życia i wysokiego poziomu materialnego mieszkańców, toteż dodatkowo mogło to przyciągać w tamtym kierunku polskich emigrantów. Do Włoch natomiast udawały się bardzo często polskie kobiety w wieku przedemerytalnym, które mogły liczyć na znalezienie zatrudnienia jako pomoc domowa, na którą był w tamtym kraju duży popyt.

Niemcy przyciągały polskich emigrantów już przed akcesją Polski do Unii Europejskiej. Tradycyjnie silnie była rozwinięta gospodarka tego kraju, toteż tamtejszy rynek pracy był chłonny. Jeszcze gdy Polska nie była w Unii Europejskiej, do Niemiec - z uwagi na ich bliskość względem Polski - stosunkowo łatwo było się dostać. Po 2004 roku przybywający tam Polacy mogli zatem liczyć na wsparcie silnych sieci migracyjnych.