W czasie trwania tzw. Polski Ludowej, czyli w okresie obejmującym lata 1945-1989, w Polsce ukształtowała się struktura społeczeństwa typowa dla tzw. społeczeństwa przemysłowego (II Rzeczpospolita w głównej mierze była społeczeństwem rolniczym). Przy czym sposób kształtowania się w Polsce po 1945 roku społeczeństwa przemysłowego okazał się zbliżony bardziej do wzorców czerpanych ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) i jego państw satelickich, aniżeli do procesów występujących na Zachodzie. Władze w Polsce po 1945 roku dążyły przede wszystkim do nacjonalizacji, czyli upaństwowienia przemysłu oraz reformy rolnej likwidującej duże majątki ziemskie. Na większą skalę zabraniano też prowadzenia prywatnych przedsiębiorstw handlowych i usługowych.

Tuż po II wojnie światowej