Na przestrzeni ponad 25 lat członkostwa w NATO rola Polski wyraźnie wzrosła. Początkowo Polska była nowym członkiem, zabiegającym o równe traktowanie i możliwość współdecydowania o kształcie polityki bezpieczeństwa. Z biegiem czasu, dzięki modernizacji sił zbrojnych, zwiększeniu nakładów na obronność oraz aktywnemu udziałowi w misjach i planach Sojuszu, Polska stała się jednym z głównych państw flanki wschodniej i regionalnym liderem w dziedzinie bezpieczeństwa. Obecnie jej wkład w rozwój zdolności obronnych jest dostrzegany i stawiany za przykład w NATO, szczególnie w kontekście rosyjskiej agresji na Ukrainę.

Do czynników, które mogły wpłynąć na wzrost pozycji RP w Sojuszu, należą:

• systematyczne zwiększanie wydatków na obronność i rozwój nowoczesnych zdolności wojskowych;
• aktywny udział w misjach i operacjach NATO na świecie;
• położenie geopolityczne na wschodniej flance Sojuszu, w pobliżu potencjalnych źródeł zagrożeń;
• doświadczenie i zaangażowanie w działania wzmacniające bezpieczeństwo regionu;
• umiejętność przewidywania zagrożeń i formułowania adekwatnych reakcji;
• rosnąca rola Polski w koordynacji działań państw Europy Środkowo-Wschodniej w ramach NATO.