W latach 1989-2012 doszło do przemiany w strukturze zawodowej społeczeństwa polskiego. Szczególne znaczenie w tym aspekcie ma wzrost liczby osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych. Dane  przygotowane na podstawie Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań (2011 r.) wskazują, że polskie społeczeństwo nadal charakteryzuje się niskim wykształceniem, bowiem ok. 45% Polaków ukończyło jedynie szkołę podstawową, gimnazjalną lub zawodową. Niemniej z roku na rok rośnie odsetek młodych Polaków, którzy rozpoczynają naukę na uczelniach wyższych. Zmiany jakie dokonały się w strukturze zawodowej społeczeństwa polskiego związane były również z przejściem od gospodarki centralnie planowanej do gospodarki kapitalistycznej. Po 1989 r. Polska zaczęła odchodzić od społeczeństwa industrialnego na rzecz społeczeństwa postindustrialnego, co wiązało się z koniecznością zatrudnienia wykwalifikowanej kadry pracowniczej (często warunkiem zatrudnienia było posiadanie dyplomu ukończenia studiów wyższych) w sektorze usług. Ograniczenie zatrudnienia w sektorze rolnictwa oraz przemysłu doprowadziło do tego, że ludziom przestało  się opłacać kończyć jedynie szkoły średnie czy zawodowe, bowiem nieposiadanie studiów wyższych zaczęło być problemem w uzyskaniu dobrze płatnej pracy. Stąd nieustannie dochodzi do wzrostu liczby studentów oraz osób, które mogą poszczycić się tytułem licencjata, inżyniera lub magistra.