Modele polityki poszczególnych państw wobec autochtonów:

1. Aborygeni w Australii - w XIX w. zostały utworzone dla nich rezerwaty, w których ludność ta została zgromadzona. Celem powstania rezerwatów było przyspieszenie procesu chrystianizacji tubylców oraz doprowadzenia do zmian kulturowych. W latach 60. XX w. władze umożliwiły Aborygenom dokonanie wyboru, czy c hcą, czy nie chcą tak silnie asymilować się z resztą społeczeństwa. Współcześnie rząd prowadzi szereg działań mających na celu zlikwidowanie społecznego upośledzenia Aborygenów. Powołano również do życia organizacje, których zadaniem jest wspieranie ludności tubylczej. 
2. Indianie w Ameryce Północnej - ekspansja terytorialna państw europejskich doprowadziła do wyobcowania Indian oraz zamknięcia ich w rezerwatach. Polityka wobec Indian była nacechowana przemocą. Pod koniec XIX w. utworzono Biuro do spraw Indian, które to uzależniło Indian pod względem ekonomicznym, kulturowym i prawnym od rządu. Aby uzależnić Indian od rządu, wybito wszystkie bizony, które zapewniały Indianom niezależność ekonomiczną oraz społeczną. Poprzez objęcie dzieci Indian systemem szkolnictwo doszło do przymusowej akulturacji. W XX w. doszło do zmiany polityki rządu amerykańskiego wobec Indian. W 1934 r. wydano Ustawę o reorganizacji Indian, która w efekcie przyczyniła się do ograniczenia kontroli federalnej nad Indianami. Praw Indian zaczął bronić Narodowy Kongres Indian Amerykańskich oraz szereg organizacji (np. Red Power). W 1968 r. została wydana Ustawa o ochronie praw obywatelskich Indian - gwarantująca Indianom wiele swobód o charakterze religijnym, kulturowym oraz społecznym. Od tej pory rząd amerykański zaczął podejmować szereg działań w zakresie zniwelowania opóźnienia cywilizacyjnego u Indian, promocję ich autonomii kulturowej oraz rewindykację, a więc zwrot obiektów sakralnych. Od XIX w. w Ameryce rozwija się również panindianizm, czyli ruch, który umacnia tożsamość oraz poczucie odrębności przez Indian. 
3. Autochtoni na terenie Rosji - po opanowaniu ziem autochtonów przez carów rosyjskich doszło do silnej asymilacji społeczności rdzennych. Dopiero po upadku caratu doszło do  silnego zliberalizowania polityki względem ludności rdzennej. Współcześnie dochodzi do ograniczania autonomii rdzennej ludności poprzez likwidację okręgów autonomicznych i tworzenie okręgów administracyjnych uzależnionych od władzy.