a) Kierunki oraz forma prowadzonej przez państwo polityki mniejszościowej mogą zależeć od:

• tego, w której strefie znalazły się państwa po podziale, który zostało dokonany  w Europie po II wojnie światowej, 
• prawa zaprowadzonego w danym państwie w zakresie mniejszości narodowych, 
• siła/umiejętność przebicia się diaspory mieszkającej w danym państwie, 
• siła oraz umiejętności negocjacyjne ze strony państw, których obywatele mieszkają na terytorium innych państw (to od ich nacisków zależy, jaka jest pozycja ich mniejszości na terytorium innego państwa).

b) Rządy państw europejskich prowadzą dwa główne modele polityki wobec mniejszości. Jedne z nich, państwa wschodnie tworzą ustawodawstwo wspierające mniejszości narodowe i etniczne, zaś państwa zachodnie takowego ustawodawstwa nie tworzą. Państwa zachodnie traktują przynależność do danego narodu jako sprawę prywatną danych osób, dlatego państwa nie wspierają finansowo inicjatyw podejmowanych przez mniejszości. Inaczej jest w państwach Środkowo-Wschodniej Europy, gdzie one wspierają finansowo działalność mniejszości.