a) Prawa człowieka wymienione w EKPCz, których naruszenie skarżący zarzucił Polsce:

• wolność wyrażania opinii - „w związku ze skazaniem go za pomówienie w napisanym przez niego artykule".

b) Trybunał stwierdził naruszenie art. 10 Konwencji i zasądził na rzecz skarżącego 6000 euro tytułem słusznego zadośćuczynienia, 280 euro odszkodowania oraz 300 euro tytułem kosztów i wydatków. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 6 Konwencji zostały przez Trybunał odrzucone, zaś zarzut naruszenia art. 7 Konwencji został uznany za związany z zarzutem naruszenia art. 10 i Trybunał orzekł, że jego rozpoznanie nie jest konieczne.

Argumenty użyte przez sędziów:

• Trybunał wskazał, że doszło do naruszenia wolności skarżącego do wyrażania opinii, ponieważ poruszył on temat ważny dla społeczeństwa, krytyka dotyczyła osoby pełniącej – obok wykonywania zawodu lekarza – funkcję publiczną (zastępca dyrektora ds. medycznych), a zatem dopuszczalny limit krytyki był w jego przypadku szerszy.
• Twierdzenia skarżącego nie były pozbawione podstawy faktycznej (lekarz został później skazany za narażenie życia opisanego pacjenta, a szpital został zobowiązany do wypłacenia mu zadośćuczynienia w postępowaniu cywilnym), a skarżący podjął dostępne mu kroki celem weryfikacji historii (rozmowy z bliskimi pacjenta, członkami personelu szpitala, próba konfrontacji z władzami szpitala).