1. Wdzięczność wobec przodków i nawiązanie do tradycji. Obie preambuły wyrażają wdzięczność przodkom za ich walkę o niepodległość oraz nawiązują do historycznych tradycji Polski. Konstytucja z 1921 roku wspomina „męstwo i wytrwałość ofiarnej walki pokoleń" oraz „świetną tradycję i wiekopomną Konstytucję 3-go Maja", podczas gdy Konstytucja z 1997 roku mówi o wdzięczności "za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami" oraz nawiązuje „do najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej".

2. Dążenie do utwierdzenia niepodległości i suwerenności państwa. Obie preambuły wyrażają pragnienie umocnienia niepodległości i suwerenności Polski. Preambuła z 1921 roku stwierdza, że Naród Polski pragnie „byt niepodległy, potęgę i bezpieczeństwo oraz ład społeczny utwierdzić na wiekuistych zasadach prawa i wolności". Preambuła z 1997 roku nawiązuje do odzyskania suwerenności w 1989 roku oraz troski "o byt i przyszłość naszej Ojczyzny".

3. Zasady wolności i sprawiedliwości. Obie preambuły podkreślają znaczenie wolności i sprawiedliwości jako podstawowych zasad funkcjonowania państwa. Konstytucja z 1921 roku mówi o „wiekuistych zasadach prawa i wolności", a Konstytucja z 1997 roku ustanawia „Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe dla państwa oparte na poszanowaniu wolności i sprawiedliwości".

4. Równość obywateli. Obie preambuły kładą nacisk na równość wszystkich obywateli wobec prawa. Preambuła z 1921 roku pragnie „wszystkim obywatelom Rzeczypospolitej równość, a pracy poszanowanie, należne prawa i szczególną opiekę Państwa zabezpieczyć". Z kolei preambuła z 1997 roku stwierdza, że wszyscy obywatele są „równi w prawach i w powinnościach wobec dobra wspólnego - Polski" oraz wzywa do poszanowania "przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi".