Rozwiązanie 1.:

-> Polityka sektorowa jest polityką państwa, w której preferuje się rozwój i dotowanie określonych dziedzin działalności gospodarczej kosztem innych sfer gospodarki (innych sektorów).

-> Polityka horyzontalna najczęściej jest utożsamiana z priorytetowymi kierunkami rozwoju społecznego i gospodarczego Unii Europejskiej, co ma na celu doinwestowanie kluczowych obszarów strategicznych (na przykład w zakresie zrównoważonego rozwoju czy wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy i w sferze publicznej).

 

Rozwiązanie 2.:

Polityka sektorowa i polityka horyzontalna to dwa główne podejścia do podejmowania decyzji politycznych.

Polityka sektorowa odnosi się do podejścia, w którym rząd kieruje swoje działania na konkretny sektor gospodarki lub aspekt życia publicznego, na przykład na sektor rolnictwa, przemysłu czy zdrowia. Polityka sektorowa koncentruje się na problemach i wyzwaniach, z jakimi boryka się konkretny sektor lub dziedzina i na określeniu sposobów ich rozwiązania.

Polityka horyzontalna odnosi się do podejścia, w którym rząd kieruje swoje działania na przekrojowe i ogólne aspekty funkcjonowania społeczeństwa, takie jak polityka fiskalna, kwestie związane z równouprawnieniem płci czy polityka edukacyjna. Polityka horyzontalna koncentruje się na kwestiach, które są ważne dla społeczeństwa jako całości i ma na celu stworzenie kompleksowych rozwiązań na szczeblu krajowym.

W praktyce polityka sektorowa i polityka horyzontalna często się na siebie nakładają i uzupełniają, aby osiągnąć kompleksowe cele polityczne.