Ksenofobia jest to niechęć wrogość względem innych krajów oraz ich mieszkańców. 

Rodzaje ksenofobii:

• polonofobia - zjawisko związane z przejawianiem się postaw wrogości w stosunku do Polaków, 
• rusofobia - związana jest ze zjawiskiem wrogości w stosunku do Rosjan oraz wszystkiego co związane jest z narodem rosyjskim, 
• germanofobia - niechęć wobec narodu niemieckiego,
• antysemityzm - wrogość wobec Żydów jako grupy wyznaniowej lub etnicznej; także: teoria uzasadniająca taką postawę.

1. Przykłady polonofobii:

Opinie o narodzie polskim wpływają na stosunek Polaków do ojczyzny, ponieważ w pewien sposób kształtują one poczucie wartości u Polaków oraz ich wizerunek w świecie. Stereotypy utrudniają kontakty między narodami, ponieważ niekiedy mogą one prowadzić do ksenofobii ze strony poszczególnych narodów względem innych nacji. Negatywny stereotyp, czyli taki, który stanowi nieprawdziwe i uproszczone przeświadczenie, kreuje wizerunek danego państwa, co w konsekwencji w nieprawidłowy sposób wpływa na relacje z danym narodem, m.in. w Europie został stworzony stereotyp Polaka alkoholika, z którym współcześnie trudno nam walczyć, ponieważ Polonia musi własnym przykładem, niejako pracą organiczną świadczyć, że ów wizerunek jest nieprawdziwy. Tego rodzaju stereotypy negatywnie wpływają również na przywiązanie poszczególnych ludzi do ich własnego państwa. Polacy, którzy doświadczyli złego traktowania na podstawie tylko tego, że są oni danej narodowości, prowadzi ich najczęściej do frustracji i niechęci w zakresie informowania innych ludzi o swojej przynależności narodowej. Tego rodzaju stereotypy są przyczyną przejawów nietolerancji i utrudnienia w zakresie budowania poprawnych relacji międzynarodowych. Ponadto powtarzające się negatywne opinie o narodzie polskim mogą prowadzić do tego, że Polacy zaczną postrzegać inne kraje, jako „atrakcyjniejsze”, co może być przejawem kosmopolityzmu.  

2. Przykłady antysemityzmu:

Przejawy antysemityzmu w międzywojennej Polsce.

• Żydów posądzano o sprzyjanie Armii Czerwonej, dochodziło nawet do samosądów. W późniejszych latach konflikty miały podłoże ekonomiczne i polityczne.
• Niechęć wobec Żydów przybierała różne formy. Bojkotowano żydowskie sklepy, nawoływano do nienabywania wyrobów żydowskich rzemieślników.
• Przeprowadzano nagonki na twórców kultury żydowskiego pochodzenia.
• Żydom utrudniano lub wręcz uniemożliwiano korzystanie z miejsc publicznych, blokowano przejawy ich działalności politycznej.
• Dyskryminowano studentów pochodzenia żydowskiego. Na uniwersytetach wprowadzono tzw. „numerus clausus” - z góry narzucono liczbę studentów Żydów przyjmowanych na pewne kierunki studiów. Zmuszano ich ponadto do zajmowania określonych miejsc podczas wykładów (tzw. getto ławkowe).
• Prowadzono pogromy Żydów np. w czasie wojny polsko - bolszewickiej we Lwowie, Krakowie i Częstochowie, Myślenicach i Przytykach.