Abraham Maslow stworzył swoją piramidę potrzeb człowieka, ponieważ był zainteresowany badaniem motywacji i zachowania ludzkiego. Jego celem było zrozumienie, jakie czynniki motywują ludzi do podejmowania określonych działań i jakie potrzeby wpływają na ich zachowanie.

Maslow stwierdził, że potrzeby człowieka można podzielić na pięć kategorii, które ułożył w postaci piramidy. Na samym dole znajdują się potrzeby fizjologiczne, takie jak jedzenie, picie, sen i schronienie. Powyżej nich znajdują się potrzeby bezpieczeństwa, takie jak poczucie stabilności i bezpieczeństwa w życiu, a następnie potrzeby miłości i przynależności, takie jak potrzeba miłości i akceptacji ze strony innych ludzi. Kolejna warstwa to potrzeby uznania i szacunku, takie jak uznanie ze strony innych i poczucie wartości w społeczeństwie. Na samej górze piramidy znajdują się potrzeby samorealizacji, takie jak rozwój osobisty i realizacja swojego pełnego potencjału.

Maslow uważał, że te potrzeby są ułożone hierarchicznie, co oznacza, że każda wyższa warstwa potrzeb staje się ważniejsza dopiero wtedy, gdy niższe warstwy zostały zaspokojone. Na przykład, jeśli ktoś nie ma wystarczającej ilości jedzenia i wody, to potrzeby te są ważniejsze niż potrzeba miłości i akceptacji ze strony innych. Dopiero po zaspokojeniu potrzeb fizjologicznych, jednostka zaczyna skupiać się na zaspokajaniu wyższych potrzeb, takich jak potrzeba miłości i uznania.

Maslow uważał, że każdy człowiek ma wrodzoną potrzebę dążenia do samorealizacji, czyli do osiągnięcia swojego pełnego potencjału. Jednak zanim jednostka będzie w stanie skoncentrować się na tym celu, musi najpierw zaspokoić swoje niższe potrzeby. Dlatego Maslow uporządkował potrzeby w taki sposób, aby pomóc zrozumieć, jakie potrzeby są najważniejsze dla ludzi i w jaki sposób te potrzeby wpływają na ich zachowanie.