a) Rodzice przygotują swoje dzieci do życia we wspólnocie poprzez ich pierwotną socjalizację, która ma miejsce w domu. Rodzice pokazują dziecku (często na własnym przykładzie) jak należy zachowywać się w danych sytuacjach, jak traktować osoby starsze czy schorowane. Dziecko obserwując własnych rodziców, uczy się życia w społeczeństwie. Dorośli również mogą wpływać na zachowanie dziecka poprzez wskazywanie mu różnych zainteresowań, np. kulturą (wspólne chodzenie do kina), literaturą (czytanie dzieciom książek) czy sportem (granie z dziećmi w różne gry lub zapisanie dzieci do szkółek). Najważniejsze jest jednak zbudowanie między rodzicami a dziećmi silnych więzi, które maja wpływ na emocjonalność młodego człowieka i jego otwartość na innych ludzi, którzy tworzą społeczeństwo. 

b) Szczególna rola rodziny w życiu człowieka polega na tym, że stanowi ona podstawową komórkę społeczną, w której młody człowiek przechodzi pierwszy proces socjalizacji. Człowiek rodzi się w rodzinie i w niej się wychowuje, np. matka uczy dziecko chodzić, ubierać się czy czesać. Rodzina stanowi fundament wychowania człowieka, daje mu podwaliny kodeksu wartości oraz etycznego postępowania. Rodzina to również wspólnota, w której każdy z jej członków może znaleźć pomoc i bezinteresowne wsparcie.