Kościół, grupa lokalna oraz organizacje społeczne stanowią kategorię tzw. grup odniesienia, które odgrywają ważną rolę w procesie socjalizacji, ponieważ to właśnie w stosunku do nich jednostki oceniają swoją pozycję w społeczeństwie. To właśnie od tych grup, ludzie czerpią postawy, normy oraz wartości, które to są akceptowalne przez nich samych. Tego rodzaju grupy odniesienia działają na podstawie relacji konformistycznych oraz chęci wyróżnienia się poszczególnych jednostek z danej grupy. Jednostki należące do danej grupy odniesienia działają na zasadzie podporządkowania się przyjętym w ich ramach normom, np. osoba będąca członkiem Kościoła Katolickiego powinna działań według jego zasad, czyli przestrzegać Dekalogu i podążać za nauczaniem duchownych.

Grupy odniesienia, do których jednostka nie należy również w pewien sposób oddziałują na nią, ponieważ dana osoba poprzez niechętną postawę wobec działania danej grupy jednostki również w określony sposób identyfikuje się ze społeczeństwem. Uznawanie pewnych grup za negatywne grupy odniesienia stanowi jednocześnie odrzucenie określonych postaw. Niewątpliwie większe znaczenie w procesie socjalizacji mają grupy odniesienia pozytywnego, które bezpośrednio, jak i pośrednio wpływają na zachowania należących do nich członków. Zarówno grupy pozytywnego, jak i negatywnego oddziaływania mają swój wpływ na socjalizację jednostki, bowiem skłaniają one ją do przyjmowania określonych postaw, wartości, celów czy form działania.