a) Rozwiązanie zasugerowane w tekście źródłowym miałoby następujące skutki dla funkcjonowania Trybunału Stanu:

• W przypadku, gdy grono sędziów Trybunału Stanu tworzyliby członkowie najwyższych instancji sądowych, to Trybunał posiadałby bardzo kompetentnych pracowników, a tym samy podejmowane przez niego rozstrzygnięcia miałyby bardzo silne fundamenty pod względem merytorycznym i prawnym.
• W przypadku rozstrzygania danej sprawy przez cały Trybunał mogłoby dojść do jego opieszałości oraz (z uwagi na ilość sędziów) do wydłużenia czasu trwania danego postępowania. Rozstrzyganie spraw przez 5-7 osobowe komplety sądzące mogłoby doprowadzić do sprawniejszego przeprowadzenia postępowania.
• Brak dwuinstancyjności postępowania sądowego mogłoby naruszać konstytucyjną zasadę mówiącą o możliwości odwołania się od wyroku wydanego w pierwszej instancji sądu. Z drugiej strony ostateczny charakter wyroków wydawanych przez Trybunału Stanu 

b) Po 1989 r. Trybunał Stanu rozpatrywał dwie sprawy, a mianowicie:

• aferę alkoholową - w jej ramach oskarżonymi byli były minister finansów Andrzej Wróblewski (został uniewinniony), były minister spraw wewnętrznych Czesław Kiszczak (uniewinniony), były minister rynku wewnętrznego Aleksander Mackiewicz (uniewinniony), były minister współpracy gospodarczej z zagranicą Dominik Jastrzębski (został skazany na 5 lat utraty biernego prawa wyborczego oraz 5 lat zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych), były prezes Głównego Urzędu Ceł Jerzy Ćwiek (skazany na 5 lat utraty biernego prawa wyborczego oraz 5 lat zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych),
• sprawa dotycząca Emila Wąsacza - została ona umorzona w 2006 r., ponieważ dopuszczono się błędów proceduralnych. W 2007 r. doszło do uchylenia decyzji w zakresie umorzenia postępowania, więc obecnie sprawa dalej pozostaje w toku.