Zgoda na przetwarzanie danych osobowych

25 maja 2018 roku zacznie obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. znane jako RODO.

Dlatego aby dalej móc dostarczać Ci materiały odpowiednie do Twojego etapu edukacji, potrzebujemy zgody na lepsze dopasowanie treści do Twojego zachowania. Dzięki temu możemy zapamiętywać jakie materiały są Ci potrzebne. Dbamy o Twoją prywatność, więc nie zwiększamy zakresu naszych uprawnień. Twoje dane są u nas bezpieczne, a zgodę na ich zbieranie możesz wycofać na podstronie polityka prywatności.

Klikając "Przejdź do Odrabiamy", zgadzasz się na wskazane powyżej działania. W przeciwnym wypadku, nie jesteśmy w stanie zrealizować usługi kompleksowo i prosimy o opuszczenie strony.

Polityka prywatności

Drogi Użytkowniku w każdej chwili masz prawo cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Cofnięcie zgody nie będzie wpływać na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie wyrażonej przez Ciebie zgody przed jej wycofaniem. Po cofnięciu zgody wszystkie twoje dane zostaną usunięte z serwisu. Udzielenie zgody możesz modyfikować w zakładce 'Informacja o danych osobowych'

Rok 2018 odpowiedzi (język polski) - egzamin-gimnazjalny-3 - Baza Wiedzy

Rok 2018 odpowiedzi jezyk polski

JĘZYK POLSKI 2018 r.

 

Przeczytaj tekst i wykonaj zadania 1.–6.


Barbara Skarga 1)
O godności
[ 1 ] Człowiek godny to znaczy taki, który szanuje siebie
i innych, i tą postawą wzbudza uznanie. Można nie zgadzać się
z jego poglądami, nie podzielać wyznawanych przez niego
wartości, ale otoczenie wie, że on nie kłamie, że takie są jego
racjonalnie przemyślane wybory.
[ 2 ] Stoi mi w oczach prosty chłop z Syberii, już stary, po życiu
pełnym ciężkich chwil, tragicznych śmierci synów, przed którym
ludzie ze wsi zrzucali czapki z głów. Nie miał żadnej siły,
żadnych dostatków, żadnej władzy, ale powszechnie wiedziano,
że zawsze mówił to, co myślał, i robił, co uważał za stosowne.
Był niezłomny. O takich ludziach mówi się, że jest w nich
prawość.
[ 3 ] Cóż jednak się dzieje? Ludzie tracą swą godność nader
łatwo. Niektórzy w ogóle jej nie mają. Nie chcą być
odpowiedzialni za swoje działania czy wypowiedzi.
Podporządkowują się siłom, które nad nimi dominują, słuchają
tych, którzy zapewniają im realne korzyści. Niestety, wielu jest
takich niewolników z urodzenia, głuchych na wszelkie zasady
etyczne. Nie trzeba żadnych szczególnie krytycznych
okoliczności, aby okazali brak godności. To rozmaitego rodzaju
oportuniści 2), ludzie słabi, jak to się mówi, bez charakteru.
[ 4 ] A co może nadszarpnąć godność tych, którzy mają jej
poczucie? Czy są okoliczności powodujące upadek?
Bez wątpienia są. Istnieją bowiem momenty, które łamią
najbardziej odpornych, najdumniejszych, silnie przywiązanych
GH-P4 3
do wartości etycznych. Powodują je siły potężne,
których lekceważyć nie wolno. Są nimi z pewnością: ból, głód
i strach.
[ 5 ] Mam przekonanie, że istnieją wartości bezwzględne,
więc niepodważalne. Gdybyśmy ich nie uznawali, nasze życie
indywidualne i społeczne pogrążyłoby się w chaosie. To one
mają moc regulowania naszych uczuć, działań, a przede
wszystkim stosunków z innymi. Takimi wartościami są
na pewno prawda i dobro. Dla nas, którzy żyjemy w orbicie
określonej kultury o głębokich korzeniach judeo-greckich
i chrześcijańskich, zawsze wartością był też człowiek
jako człowiek, a więc ten, który nie tylko wartości wyznaje,
ale przede wszystkim usiłuje je realizować. W tej kulturze nigdy
nie skrywano wiedzy o słabości człowieka, o żywionych
przez niego pragnieniach poddania się siłom zapewniającym
korzyści lub przyjemność. Przeciwnie, podkreślając to
wszystko, co mu grozi upadkiem i małością, wskazuje się drogę
ku wartościom najwyższej miary.
[ 6 ] W sytuacji granicznej nie mamy możliwości rozważania
na temat dobra i prawdy. Wszystko się zaciera, gdy przychodzi
ból, głód i lęk. A jednak wciąż odzywa się w nas ten głos,
którego nic zagłuszyć nie może. To on nakazuje nam
zachowanie godności. Mówi do mnie: nie kłam, nie oszukuj
siebie, zostań sobą. Kto tego głosu słucha, zachowuje
godność, czuje, kim jest, co w nim najlepsze, najcenniejsze,
i tego się wyrzec nie może, nawet w godzinie rozpaczy.

Na podstawie: Barbara Skarga, Godność w godzinie
rozpaczy, „Tygodnik Powszechny” nr 50 / 2007.
4 GH-P4
1) Barbara Skarga (1919–2009) – profesor filozofii, w czasie
II wojny światowej łączniczka w AK, w 1944 r. aresztowana
przez Rosjan i zesłana do obozów m.in. na Syberii;
do Polski wróciła w 1955 roku.
2) Oportunista – człowiek bez stałych zasad, przystosowujący
się do okoliczności dla osobistych korzyści.
[463 słowa]

Zadanie 1.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.

Według Barbary Skargi człowiek godny to taki, który wyznaje poglądy oportunistów. - FAŁSZ

Według Barbary Skargi pojęcia “godność” i “prawość” wiążą się ze sobą. - PRAWDA

 

Zadanie 2.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Barbara Skarga w 2. akapicie odwołuje się do osobistych doświadczeń, aby

  A. streścić główną myśl tekstu

  B. uwiarygodnić swoje poglądy. - prawidłowa odpowiedź.

  C. podsumować swoje rozważania.

  D. podkreślić naukowy charakter wywodu.

 

Zadanie 3.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Z tekstu Barbary Skargi wynika, że żyjemy w kulturze, w której

  A. nie dostrzega się ludzkich słabości.

  B. jest przyzwolenie dla ludzkich słabości.

  C. ludzkie słabości nie mają  żadnego znaczenia.

  D. ludzkie słabości są bodźcem do doskonalenia się.



Zadanie 4.

Odpowiedź na które z poniższych pytań znajdziesz w akapicie 5.? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

  A. Co to znaczy “człowiek godny”?

  B. Jakie są przyczyny utraty godności?

  C. Jakie wartości są podstawą naszej kultury?

  D. Czy w obliczu niebezpieczeństwa łatwo zachować godność?

 

Zadanie 5.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Głos, o którym pisze autorka w ostatnim akapicie tekstu, wiąże się z

  A. pragnieniem lepszego życia.

  B. lękiem przed opinią publiczną.

  C. wiernością wyznawanym wartościom.

  D. poczuciem odpowiedzialności za innych ludzi.

 

Zadanie 6.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.


Tryb rozkazujący użyty w wypowiedzeniu Mówi do mnie: nie kłam, nie oszukuj siebie, zostań sobą służy podkreśleniu siły oddziaływania wewnętrznych nakazów. - PRAWDA

Pytania zadane w akapicie 4. autorka pozostawia bez odpowiedzi. - FAŁSZ


Przeczytaj tekst i wykonaj zadania 7.–12.


Małgorzata Musierowicz
Tygrys i Róża
Pociąg osiągnął stację Mogilno, a kiedy zatrzymał się i nastała
względna cisza, współpasażer znów zagadał do Laury:
– Przepraszam… zajrzałem do twojej książki i widzę,
że zakreśliłaś ten akapit u dołu… ja też tak robię,
i też ołówkiem.
Akapit zakreśliła, oczywiście, mama, ale co mu do tego.
– Czy możesz mi to przeczytać? – poprosił brodacz. –
Usiłowałem sam to zrobić, ale nie umiem czytać tekstu
odwróconego do góry nogami.
– O ile tekst ma nogi – chłodno odparła Laura, chrząknęła
i dodała:
– Proszę bardzo. „O, jak dobrze byłoby dla niektórych ludzi,
gdyby mogli uciec od siebie samych! Cóż pomoże wyprawa
zamorska czy przeprowadzka do innego miasta? Jeżeli chcesz
umknąć przed tym, co cię gnębi, trzeba ci być innym, nie gdzie
indziej.”
– Uderzające – rzekł słuchacz i spojrzał na Laurę wymownie.
– Co takiego? – niepewnie spytała ona. Bolała ją głowa […],
toteż nie najlepiej pojmowała sens przeczytanych słów.
– Seneka 1) urodził się dwa tysiące lat temu. Dokładnie:
w czwartym roku przed Chrystusem. A ta myśl równie dobrze
mogłaby się znaleźć w ustach nowoczesnego psychoanalityka.
Mądrość się nie starzeje. Czy czytasz Senekę z własnego
wyboru? – zainteresował się brodacz.
GH-P4 9
Laura krótko potwierdziła.
– To wspaniale! – współpasażer wpadł w entuzjazm. – Jestem
zachwycony. Kiedy weszłaś, byłem pewien, że zaraz wyjmiesz
z plecaka „Bravo” lub „Popcorn” 2).
– No, wie pan!!! No, dziękuję bardzo!!! – obraziła się Laura,
która miała wysokie mniemanie zarówno o swojej unikalnej
powierzchowności, jak i o swym nieskazitelnym guście
oraz dostrzegalnym dla każdego wykwincie swych manier.
– Przepraszam, przepraszam – łagodził on, zbity z pantałyku 3)
jej reakcją. – To tylko ten twój wygląd…
Jeszcze gorzej. Laura rzuciła mu druzgoczące spojrzenie,
aż się skulił.
– Chciałem powiedzieć… – bąknął i urwał.
– Lepiej niech pan już nic nie mówi – doradziła mu Laura
głosem jak świst szpady.
Posłuchał jej i przez chwilę milczał, ona zaś czytała, wściekła
i nadęta. Rychło jednak nie wytrzymał, pokręcił się trochę
na siedzeniu i chrząknął nieśmiało.
Laura podniosła z wolna rzęsy i spojrzała na niego wyniośle
i odpychająco.
– Jak trafiłaś na Senekę? – wypalił.
– To nie było trudne – mruknęła, wciąż obrażona. – U nas
w domu Seneka leży na każdym dosłownie krześle. –
Przewróciła kartkę i znów się natknęła na akapit zakreślony
ołówkiem.
Brodacz aż głowę wykręcił, chcąc zajrzeć w tekst. Złapany na
tym usiłowaniu stropił się, po czym poprosił:
– Przeczytaj na głos, dobrze?
Pociąg zatrzymał się na małej stacyjce, postał chwilę, potem
stęknął i ruszył dalej. Ani Laura, ani jej rozmówca nie zwrócili
na to najmniejszej uwagi.
– „Spokojność nasza” – czytała Laura – „w wielkiej mierze
zależy od tego, by nic nie robić niesłusznie: ludzie
nieopanowani prowadzą życie niespokojne i bezładne. Ile
naszkodzą, tyle się i boją i nie mają chwili odetchnienia.
Trwożą się bowiem po dokonaniu czynu, wikłają się w nim:
sumienie nie pozwala im zajmować się niczym innym i
ustawicznie każe im odpowiadać przed sobą. Każdy ponosi
karę, kto jej oczekuje. A oczekuje każdy, kto na nią zasłużył.”
Małgorzata Musierowicz, Tygrys i Róża, Łódź 1999.
1) Seneka – pisarz, poeta, filozof rzymski.
2) „Bravo”, „Popcorn” – czasopisma dla młodzieży o tematyce
rozrywkowej.
3) Zbity z pantałyku – zmieszany, pozbawiony pewności
siebie.
[481 słów]

 

Zadanie 7.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.


Fragmenty książki czytane przez Laurę świadczą o tym, że Seneka snuje rozważania o naturze ludzkiej. - PRAWDA

Z wypowiedzi brodacza wynika, że interesuje się on filozofią. - PRAWDA

 

Zadanie 8.

Uzupełnij zdanie. Wybierz właściwe odpowiedzi spośród podanych.

 

Z tekstu wynika, że brodacz - po wejściu Laury do przedziału - ocenił ją A/B, ponieważ kierował się C/D.

  A. trafnie.

  B. nietrafnie.

  C. tytułami czasopism, które czytała.

  D. utartymi przekonaniami o młodzieży.



Zadanie 9.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Laura w rozmowie z brodaczem jest

  A. bezmyślna i przemądrzała.

  B. wyniosła i uszczypliwa.

  C. ugodowa i uprzejma.

  D. łagodna i zalękniona.

 

 



Zadanie 10.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Brodacz w rozmowie z Laurą wyraził pogląd, że myśli starożytnego filozofa

  A. są oderwane od życia.

  B. są powszechnie znane.

  C. mają charakter ponadczasowy.

  D. nie odnoszą się do współczesności.

Zadanie 11.

W którym zdaniu narrator przywołuje myśli Laury? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

  A. Ona zaś czytała, wściekła i nadęta.

  B. Laura rzuciła mu druzgoczące spojrzenie, aż się skulił.

  C. Akapit zakreśliła, oczywiście mama, ale co mu do tego.

  D. Ani Laura, ani rozmówca nie zwrócili na to najmniejszej uwagi.

Zadanie 12.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.

Użycie wykrzykników w zapisie wypowiedzi No, wie pan!!! No, dziękuję bardzo!!! służy uwydatnieniu zadowolenia Laury. - FAŁSZ

Użycie wykrzyknika w zapisie wypowiedzi brodacza To wspaniale! służy podkreśleniu jego uznania dla Laury. - PRAWDA

 

Przeczytaj tekst i wykonaj zadania 13.–15.


Jonasz Kofta
Wyspa
Kiedy się szumem, tłumem, gwarem
Ludzkie skupiska ustokrotnią
Najdroższym na świecie towarem
Będzie samotność
Tęsknotą ciszy uciekamy
W bezludność wyspy, słońce południa
Lecz kiedy na niej zamieszkamy
Wyspa przestanie być bezludna
Przybędzie z nami trud i strach
Niewola dnia, historii schemat
Jak pięknie wiatr układa piach
Tam gdzie nas nie ma
Jonasz Kofta, Wyspa, [w:] tegoż, Pamiętajcie o ogrodach,
Warszawa 1991.

 

Zadanie 13.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.

 
W utworze zawarta jest myśl, że człowiekowi trudno odnaleźć spokój. - PRAWDA

Z wiersza wynika, że człowiek nieustannie dąży do kontaktu z innymi. - FAŁSZ


Zadanie 14.


Uzupełnij zdanie. Wybierz właściwe odpowiedzi spośród podanych.

 

Aby spotęgować wrażenie zgiełku panującego na świecie, poeta posłużył się sformułowaniem A/B, które jest C/D.

  A. Lecz kiedy na niej zamieszkamy
      Wyspa przestanie być bezludna

  B. Kiedy się szumem, tłumem, gwarem
      Ludzkie skupiska ustokrotnią

  C. przenośnią

  D. porównaniem



Zadanie 15.

Dokończ zdanie.  Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Metaforyczny sens słów Jak pięknie wiatr układa piach / Tam gdzie nas nie ma najpełniej wyraża się w sformułowaniu

  A. Człowiek krytycznie ocenia marzenia innych.

  B. Człowiek potrafi docenić uroki codzienności.

  C. Człowiek idealizuje miejsca, w których nie przebywa.

  D. Człowiek próbuje uniknąć kontaktu z naturą, która jest nieprzewidywalna.


Przeczytaj tekst i wykonaj zadania 16.–21.


Jan Burzyński
Rowerować, teatrować czy kawkować
[1] Bolesław Leśmian, najznamienitszy polski neologista 1),
opisywał w jednym ze swoich wierszy świerszcza, który
„w chałupie skowronił, jaskólił i brzęczał”– czyli oprócz
brzęczenia wydawał dźwięki charakterystyczne dla skowronków
i jaskółek. Jak się okazuje, współcześni użytkownicy
polszczyzny odznaczają się podobną inwencją językową, która
zaowocowała całą serią nowych czasowników powstałych od
polsko- i obcojęzycznych rzeczowników.
[2] Współcześni ludzie są coraz bardziej aktywni, co na różne
sposoby podkreślają. Zamiast jeździć na rowerze, często wolą
„rowerować”, nie chodzą na kawę, lecz „kawkują”, a zamiast
ćwiczyć na siłowni – „siłkują”. Mnóstwo czynności wykonują
w sferze wirtualnej: „skajpują”, „postują”, „mejlują” i „fejsbukują”,
w kółko „lajkując” i „odlajkowując”, a niekiedy „hejtując”.
Dlaczego nasz język zmierza w taką stronę?
[3] Z jednej strony, tworzenie nowych czasowników to przejaw
tendencji do ekonomizacji języka: cenimy szybkość, zarówno
działania, jak i komunikacji. Żyjemy w takich czasach,
w których czas mamy już jedynie na używanie czasowników.
Z drugiej strony, środki komunikacji elektronicznej wymuszają
skrótowość komunikatów, ale zarazem zachęcają do
rozmaitych zabaw z pisownią i słowotwórstwa.
[4] Nietrudno zauważyć, że obie wspomniane wyżej tendencje
mają związek z przejęciem wzorców właściwych anglojęzycznej
kulturze. Przyśpieszenie tempa życia i popularyzacja
16 GH-P4
elektronicznych form komunikacji idą w parze z wpływami
językowymi, których świadectwem jest nie tylko niezliczona
masa zapożyczeń, lecz także nowe czasowniki
odrzeczownikowe.
[5] W żadnym języku operacja taka nie jest jednak niewinna.
Znaczenia czasowników odrzeczownikowych mogą niekiedy
odbiegać od znaczeń rzeczowników będących ich podstawą.
Na przykład „autować się” to wcale nie „znajdować się za linią
autu podczas meczu”, ale „opuszczać jakieś miejsce lub
izolować się”. Co więcej, ceną szybkiej i oszczędnej
komunikacji nierzadko okazuje się precyzja: nowe czasowniki
bywają bardziej wieloznaczne niż ich starsze odpowiedniki.
O ile utrwalonego w polszczyźnie czasownika „koncertować” nie
sposób użyć w znaczeniu „być na koncercie”, o tyle
w przypadku niektórych neologizmów sprawa nie przedstawia
się już tak prosto: gdy słyszymy, że ktoś „ciastkuje” lub
„burgeruje”, to niekoniecznie wiemy, czy spożywa, czy
przygotowuje ciastka bądź burgery; z kolei osoba, która
„bankuje”, może być zarówno klientem, jak i pracownikiem
banku. W takich przypadkach wiele zależy od kontekstu
i naszej wiedzy pozajęzykowej.
Na podstawie: Jan Burzyński, Rowerować, teatrować czy
kawkować, http://nowewyrazy.uw.edu.pl
1) Neologista – człowiek tworzący neologizmy.
[337 słów]

 

Zadanie 16.

Co jest głównym przedmiotem rozważań autora tekstu? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

  A. Popularyzacja współczesnych form komunikacji.

  B. Tworzenie nowych słów we współczesnej polszczyźnie.

  C. Tendencje pojawiające się we współczesnym języku poetyckim.

  D. Funkcje nowo utworzonych rzeczowników we współczesnej polszczyźnie.



Zadanie 17.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.


Zdaniem autora tekstu przejmowanie przez Polaków zachodnich wzorców kulturowych ma wpływ na zasoby językowe polszczyzny. - PRAWDA

Autor wyraża sprzeciw wobec zmian zachodzących we współczesnym języku polskim. - FAŁSZ

Zadanie 18.

Które ze słów, zdaniem autora tekstu, służy do jednoznacznego nazwania tylko jednej czynności? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

  A. bankuję

  B. ciastkuję

  C. burgeruję

  D. koncertuję



Zadanie 19.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Z tekstu wynika, że tworzenie czasowników pochodzących od rzeczowników to skutek dążenia użytkowników języka do

  A. ujednolicenia form językowych.

  B. zwięzłego wyrażania komunikatów.

  C. rezygnowania z wyrazów zapożyczonych.

  D. utrwalania istniejących wzorców językowych.



Zadanie 20.

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

 

Formant w wyrazie neologista pełni tę samą funkcję, co formant w wyrazie

  A. kosmita.

  B. wyboisty.

  C. rzeźbiarz.

  D. neonówka.

 

Zadanie 21.

Czy dążenie do skrótowości w codziennym komunikowaniu się jest zjawiskiem pozytywnym czy negatywnym? Uzasadnij swoje stanowisko dwoma argumentami, odwołując się do tekstu Rowerować, teatrować czy kawkować oraz własnych obserwacji. Nie cytuj sformułowań z arkusza.

 

Przykładowe rozwiązanie:

(Skrótowość w komunikacji jako zjawisko pozytywne)

Dążenie do skrótowości w codziennym komunikowaniu się jest zjawiskiem pozytywnym, ponieważ umożliwia komunikowanie się w sposób zwięzły. Skrótowość zmniejsza także czas przekazywania informacji, co jest niezwykle istotne zwłaszcza w komunikacji internetowej.

 

(Skrótowość w komunikacji jako zjawisko negatywne)

Dążenie do skrótowości w codziennym komunikowaniu się jest zjawiskiem negatywnym, ponieważ tworzone neologizmy często są wieloznaczne, co może powodować nieporozumienia. Ponadto skrótowość wpływa negatywnie na język polski, niszcząc go i zubażając.  



Zadanie 22.

Napisz charakterystykę bohatera literackiego, który kierował się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru.

 

Przykładowi bohaterowie, których charakterystyki można napisać:

 


Bohater

Wartość, jaką się kierował

Lektura

Alek, Zośka, Rudy

patriotyzm, przyjaźń, wierność, solidarność

“Kamienie na szaniec” Aleksander Kamiński

Ordon

patriotyzm, honor, duma, godność

“Reduta Ordona”, Adam Mickiewicz

ksiądz Robak

patriotyzm, Bóg, honor, rodzina

“Pan Tadeusz”, Adam Mickiewicz

Petroniusz

piękno, prawda

“Quo vadis”, Henryk Sienkiewicz

Marek Winicjusz

miłość, wiara

“Quo vadis”, Henryk Sienkiewicz

Romeo, Julia

miłość, wierność

“Romeo i Julia”, William Szekspir

Skawiński

patriotyzm, ojczyzna, Bóg

“Latarnik”, Henryk Sienkiewicz

Santiago

honor, duma, wytrwałość, pracowitość

“Stary człowiek i morze”, Ernest Hemingway

Neil Perry

sztuka, piękno, podążanie za marzeniami

“Stowarzyszenie umarłych poetów”, Nancy H. Kleinbaum

Zbyszko z Bogdańca

miłość, odwaga, honor, męstwo, ojczyzna

“Krzyżacy”, Henryk Sienkiewicz

Antygona

rodzina, tradycja, religia, prawa boskie

“Antygona”, Sofokles

Lady Makbet

władza, niezależność, chciwość

“Makbet”, William Szekspir

Balladyna

władza, siła, kontrola, wielkość

“Balladyna”, Juliusz Słowacki

 

Przykładowe kryteria oceny charakterystyki:

Oceniane cechy wypowiedzi ucznia

4 punkty

3 punkty

2 punkty

1 punkt

0 punktów*

Realizacja tematu

UCZEŃ pisze charakterystykę postaci literackiej, która kierowała się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru, zachowując spójność w całej wypowiedzi

UCZEŃ pisze charakterystykę postaci literackiej, która kierowała się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru, zachowując spójność w przeważającej części wypowiedzi

UCZEŃ pisze w przeważającej części charakterystykę postaci literackiej, która kierowała się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru

UCZEŃ podejmuje próbę napisania charakterystyki postaci literackiej, która kierowała się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru

UCZEŃ charakteryzuje inną postać (nieliteracką) lub postać literacką, która nie kierowała się najważniejszą dla siebie wartością, dokonując życiowego wyboru lub pisze pracę w innej formie  

Przedstawienie postaci

prezentuje postać

prezentuje postać

prezentuje postać

podaje przynajmniej jedną informację o postaci

 

Prezentacja cech zewnętrznych

opisuje cechy zewnętrzne

opisuje cechy zewnętrzne

opisuje cechy zewnętrzne

wymienia przynajmniej jedną cechę zewnętrzną

 

Prezentacja cech wewnętrznych

przedstawia trafne przykłady zachowania postaci potwierdzające fakt kierowania się najważniejszą dla siebie wartością podczas dokonywania życiowego wyboru oraz prezentuje inne cechy wewnętrzne związane z wyznawanymi wartościami

przedstawia trafne przykłady zachowania postaci potwierdzające fakt kierowania się najważniejszą dla siebie wartością podczas dokonywania życiowego wyboru oraz prezentuje inne cechy wewnętrzne

przedstawia przynajmniej jeden przykład zachowania postaci potwierdzający fakt kierowania się najważniejszą dla siebie wartością podczas dokonywania życiowego wyboru (nawet w sposób ogólny) oraz wskazuje inne cechy wewnętrzne

wskazuje jeden przykład zachowania postaci potwierdzający fakt kierowania się najważniejszą dla siebie wartością podczas dokonywania życiowego wyboru (nawet w sposób ogólny)

 

Ocena postaci

dokonuje oceny postaci, uzasadniając swoją opinię

dokonuje oceny postaci,

     

 

*Jeżeli uczeń charakteryzuje inną postać (nieliteracką) lub pisze pracę w innej formie, otrzymuje 0 punktów również w pozostałych kryteriach.

 

Błąd rzeczowy zakłócający logikę wypowiedzi oraz błędy dotyczące rodzajów i gatunków literackich, tytułów, imion i nazwisk autorów oraz bohaterów tekstów wskazanych w podstawie programowej powodują obniżenie oceny o jeden poziom.

2.

Jeżeli uczeń łączy cechy różnych postaci, otrzymuje 0 punktów za kryterium "Treść".

3.

W pracy krótszej od wyznaczonej objętości ocena kompozycji, stylu, języka, ortografii i interpunkcji pozostaje na poziomie 0.

 

2.

Segmentacja tekstu

1 p. – zachowany logiczny tok rozważań, segmentacja konsekwentna i celowa

0 p. – brak uporządkowania logicznego, segmentacja przypadkowa lub brak segmentacji

 

3.

Styl

1 p. – styl konsekwentny, dostosowany do formy wypowiedzi

0 p. – styl niekonsekwentny lub niedostosowany do formy wypowiedzi.

 

4.

Język

2 p. – dopuszczalnych 5 błędów (składniowych, leksykalnych, frazeologicznych, fleksyjnych lub stylistycznych)

1 p. – dopuszczalnych 6 błędów (składniowych, leksykalnych, frazeologicznych, fleksyjnych lub stylistycznych)

0 p. – powyżej 6 błędów (składniowych, leksykalnych, frazeologicznych, fleksyjnych lub stylistycznych)

 

5.

Ortografia

1 p. – dopuszczalne 2 błędy

0 p. – powyżej 2 błędów

 

W przypadku uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się

 

1 p. – dopuszczalne 3 błędy

0 p. – powyżej 3 błędów

 

6.

Interpunkcja

1 p. – dopuszczalne 3 błędy

0 p. – powyżej 3 błędów

 

W przypadku uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się

 

1 p. – dopuszczalne 4 błędy

0 p. – powyżej 4 błędów.



Spis treści

Rozwiązane zadania