Źródło 1. Fragmenty opracowania historycznego
Fragment A: Jedyną skarbnicą prawdziwej mądrości było dlań Pismo Święte. Ze
szczególnym zamiłowaniem rozczytywał się w listach św. Pawła, [gdzie] znalazł podstawę do
jednego ze swych głównych twierdzeń teologicznych. Była nim […] doktryna o zbawieniu.
[…] [U]znał, że najważniejsza dla zbawienia duszy ludzkiej jest wiara w Boga i Jego słowa
wyrażone w Ewangelii. Natura ludzka jest ułomna, człowiek grzeszy nawet wtedy, gdy nie
chce tego czynić. Gdyby człowiek miał być sądzony według tych uczynków, byłby więc
zawsze potępiony. […] Nie przez uczynki więc, lecz przez wiarę, łaskę boską i pokutę
osiągnie człowiek zbawienie.
Fragment B: Doktryna religijna [tego reformatora] w niewielkim stopniu była oryginalna.
Zebrał i usystematyzował to, co przed nim głosili […] inni. I on za jedyne źródło wiary uznał
Biblię, odrzucając całkowicie i bezwzględnie wszelką późniejszą tradycję. Najciekawsza
chyba w jego poglądzie filozoficzno-religijnym była teoria o […] ograniczonej decyzją Boga
woli ludzkiej. „Bóg przeznacza jednych na zbawienie, drugich na potępienie. Ludzie zostają
potępieni nie dlatego, że grzeszą, ale grzeszą dlatego, że Bóg ich potępił”, pisał […].
Z. Wójcik, Historia powszechna. Wiek XVI–XVII, Warszawa 2001, s. 179–180, 199.
Porównaj opisane we fragmentach A i B (źródło 1.) doktryny religijne – przedstaw
jedno podobieństwo i jedną różnicę między nimi.