Źródło 1. Fragment opracowania historycznego
Początkowo rząd francuski [Ludwika Filipa] wyrażał gotowość przyjęcia polskich emigrantów
i w tym duchu już w marcu […] minister skarbu […] złożył obietnice dyplomatycznemu
przedstawicielowi Rządu Narodowego, generałowi Kniaziewiczowi […]. Gdy do Paryża
nadeszły wiadomości o klęsce Polaków, doszło do licznych demonstracji antyrządowych,
zwłaszcza w Paryżu. Przede wszystkim z tej przyczyny rząd nie chciał dopuścić do stolicy
Francji głównej fali uchodźców polskich i kierował ich do miast prowincjonalnych.
M. Zgórniak, Polska w czasach walk o niepodległość […], Kraków 2001, s. 151.
Źródło 2. Fragment opracowania historycznego
Organizacyjnym centralnym ośrodkiem działalności emigracyjnej stała się Agencja
zorganizowana w Paryżu. Agencja była kontynuacją oficjalnego poselstwa władz powstania
[…]. Kiedy do Paryża zaczęły napływać kolejne fale emigrantów, a pośród nich działacze
radykalni i skłóceni po klęsce, z Agencji wyodrębniła się Deputacja, rodzaj kilkuosobowego
rządu emigracyjnego. […] Niebawem dołączył do nich generał Jan Henryk Dąbrowski.
S. Grodziski, Polska w czasach przełomu, Kraków 2004, s. 230–232.
Rozstrzygnij, czy źródła 1. i 2. dotyczą skutków tego samego powstania. Odpowiedź
uzasadnij, odwołując się do obu źródeł.