Źródło 1. Fragment opracowania historycznego
Był to proces migracji z „przeludnionego” Zachodu na Wschód. Organizatorzy grup
migrantów, tzw. zasadźcy, zawierali umowę z właścicielem ziemi co do zasad wzajemnych
uprawnień i świadczeń. Zasadźcy często stawali się dziedzicznymi sołtysami. Osadnictwo na
nowo zagospodarowanych ziemiach przyczyniało się do złagodzenia poddaństwa osobistego
i rozwoju samorządu wiejskiego [tzw. ławy]. Przygotowanie pod uprawę nowych ziem (tzw.
osadnictwo na „surowym korzeniu”) wymagało dużych nakładów pracy i dlatego osadnicy
uzyskiwali zwolnienie od świadczeń na określony umową okres, tzw. „wolniznę”.
Na podstawie: A. Jezierski, C. Leszczyńska, Historia gospodarcza Polski, Warszawa 2002, s. 20–21.
Źródło. 2. Ilustracja z tzw. Zwierciadła saskiego – spisu prawa zwyczajowego z XIII w
Sformułuj dwa argumenty potwierdzające tezę, że źródło 2. stanowi ilustrację procesu
scharakteryzowanego w źródle 1.