Źródło 1. Fragment kroniki A
Jak zaś doszło do wypędzenia króla Bolesława z Polski, długo byłoby o tym mówić; tyle
wszakże można powiedzieć, że sam będąc pomazańcem, nie powinien był pomazańca za
żaden grzech karać cieleśnie. Wiele mu to bowiem zaszkodziło, gdy przeciw grzechowi
grzech zastosował i za zdradę wydał biskupa na obcięcie członków. My zaś ani nie
usprawiedliwiamy biskupa – zdrajcy, ani nie zalecamy króla, który tak szpetnie dochodził
swych praw […].
Anonim tzw. Gall, Kronika polska, Wrocław 1996, s. 54.
Źródło 2. Fragment kroniki B
Podwójnie bezecny jest ten, kto życie komuś odebrawszy, gdy nie może zabrać duszy,
usiłuje zbrukać [jego dobrą] sławę, a nie mogąc prześladować rzeczywiście, prześladuje go
słowami. […] Chociaż te kłamstwa w pojęciu ludzi nieświadomych przyniosły męczennikowi
pewną ujmę, to jednak nie mogły go pozbawić powagi świętości. […] Wkrótce potem
Bolesław dotknięty niezwykłą chorobą zadał sobie śmierć, a syn jego jedyny, Mieszko, zginął
otruty w pierwszym rozkwicie męskości. Tak to cały ród Bolesława poniósł karę za świętego
Stanisława […].
Mistrz Wincenty (tzw. Kadłubek), Kronika polska, Wrocław 2008, s. 78–79
Wyjaśnij różnicę w ocenach postępowania obu stron konfliktu, zaprezentowanych
w przytoczonych fragmentach kronik A i B.