Dyskryminacja negatywnie wpływa na relacje stygmatyzowanej jednostki z jej otoczeniem, ponieważ osoba taka może czuć obsesyjny niepokój, a nawet może dojść do wyparcia jej przynależności do danej grupy społecznej. Ponadto taka osoba może stać się wycofana, przez co jej pasywność należy uznać za przyjęty przez nią sposób przetrwania. Stygmatyzowana osoba może również wykazywać agresję przeciwko własnej grupie oraz szeregiem uprzedzeń wobec innych grup. Stygmatyzacja prowadzi do zmniejszenia pozycji danej osoby w grupie społecznej, jej odrzucenia, obniżenia poczucia własnej wartości, co w konsekwencji prowadzi do wyuczonej bezradności, a nawet do efektu Golema, czyli osoba stygmatyzowana zaczyna przejawiać cechy, które jej przypisuje społeczeństwo.

Dla przykładu: postrzeganie dzieci otyłych oraz osób ubogich za osoby leniwe oraz bierne powoduje, że do tych osób przyklejane są etykiety wskazujące, że są one złe, niezasługujące na pomoc, czy też współczucie. Z kolei przykład postrzegania w społeczeństwie dzieci romskich, wskazuje, że ich stygmatyzacja doprowadziła do zamknięcia im możliwości nauki oraz asymilacji ze społeczeństwem polskim. Skutki społecznego wykluczenia może być również wystąpienie problemów psychicznych u osób wykluczonych społecznie (np. depresji, załamań nerwowych oraz apatii), rozwój zachowań patologicznych (alkoholizmu, narkomanii, przestępczości, przemocy), zubożenie osoby dotkniętej wykluczeniem społecznym, jak i jej rodziny. Ponadto osoba wykluczona jest również ograniczona w zakresie realizacji swoich potrzeb obywatelskich.

Zagrożenia wynikające z nietolerancji i dyskryminacji:

przemoc,
terroryzm,
ksenofobia,
agresywny nacjonalizm,
rasizm,
antysemityzm,
wykluczenie społeczne,
marginalizacji społeczna,
dyskryminacja,
akty przemocy oraz zastraszania,
osoby upokarzane mogą "targnąć" się na swoje życie,
obniżenie jakości życia jednostek prześladowanych.